|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 77151 | रिसाहा | वि. | एक्कासि वा कुरै नबुझीकन बढी रिसाउने स्वभावको; जङ्ग्याहा; झोकी; क्रोधी। |
| 77152 | रिसिनु | अ.क्रि | क्रोधित हुनु; चिढिनु। |
| 77153 | रिसिभर | ना. | टेलिफोनमा हातले समाती कान थापेर सुनिने र मुखले कुरा गरिने उपकरण वा यन्त्र। |
| 77154 | रिहर्सल | ना. | नृत्य, गीत, नाटक आदि दर्शकसमक्ष प्रस्तुत गर्नुभन्दा पहिले गरिने अभ्यास; कुनै कामकुराको पूर्वाभ्यास। |
| 77155 | रिहा | वि. | बन्धन वा कैदबाट छुटकारा पाएको; मुक्त;छुटेको। |
| 77156 | रिहाइ | ना. | १.छुटकारा; मुक्ति। |
| 77157 | रिहाइ | ना. | २. मिनाहा; माफी। |
| 77158 | रिहाइ | ना. | ३. अवकाश; छुट्टी। |
| 77159 | रीढ | ना. | शरीरको पृष्ठभागमा गर्धनदेखि गुदद्वारसम्म फैलिएको लाम्चो करङ; पछाडिको हाड। |
| 77160 | रीत | ना. | हे. रि। |
| 77161 | रीति | ना. | १.कुनै काम गर्ने काइदा, किसिम वा ढङ्ग; परिपाठ। |
| 77162 | रीति | ना. | २. कामको परिपाटी वा पद्धति। |
| 77163 | रीति | ना. | ३. पुर्ख्यौली चलन; रिवाज; प्रथा। |
| 77164 | रीति | ना. | ४. विधान; नियम। |
| 77165 | रीति | ना. | ५. साहित्यमा ओज, माधुर्य, प्रसाद आदि गुण उत्पन्न गर्ने विशिष्ट पदरचना (लाटी, गौडी, पाञ्चाली आदि)। |
| 77166 | रीतिथिति | ना. | १.चलेर आएको प्रथा; चालचलन; परम्परा। |
| 77167 | रीतिथिति | ना. | २. नीतिनियम; बरबन्दोबस्। |
| 77168 | रीतिप्राधान्यवाद | ना. | समुचित पदहरूको ठिकठिक रखाइ नै काव्यको आत्मा मान्ने सिद्धान्। |
| 77169 | रीतिभाँती | ना. | रितभाँ। |
| 77170 | रीतिरिवाज | ना. | १.पहिलेदेखि चलिआएको कुनै काम गर्ने नियम वा काइदा; रीतिथिति; चालचलन; प्रथा। |
| 77171 | रीतिरिवाज | ना. | २. बरबन्दोबस्त; प्रबन्ध। |
| 77172 | रीतिवाद | ना. | साहित्यमा रीतिलाई प्रमुखता दिने सिद्धान्। |
| 77173 | रीतिवादी | वि. | रीतिवादको अनुयायी। |
| 77174 | रीतिस्थिति | ना. | रीतिरिवाज; रीतिथिति। |
| 77175 | रीमा | ना. | हे. रिमा। |
| 77176 | रुँग्नु | स.क्रि. | १.कुनै आशङ्कित खराबीबाट बच्न वा कसैको रेखदेख गर्नका निम्ति रखवारी गर्नु; रक्षा गर्नु; जोगाउनु; कुर्नु। |
| 77177 | रुँग्नु | स.क्रि. | २. कसैलाई पर्खनु; प्रतीक्षा गर्नु; ढुक्नु। |
| 77178 | रुँगाइ | ना. | रुँग्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 77179 | रुँगाइनु | क.क्रि. | रुँग्न लाइनु। |
| 77180 | रुँगाउनु | प्रे. क्रि. | रुँग्न लाउनु। |
| 77181 | रुँगालो | ना. | रुँग्ने वा रखवारी गर्ने मानिस; धरालो। |
| 77182 | रुँगालो | ना. | स्त्री. रुँगाली। |
| 77183 | रुँगिनु | क.क्रि. | रुँग्ने काम गरिनु। |
| 77184 | रुँदै | ना. | पानी पर्न आँटे झैँ भई धुम्मिएको बादल; बदली। |
| 77185 | रुँदाइ | ना. | रुँदिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 77186 | रुँदिनु | अ.क्रि. | पानी पर्लाजस्तो भई बादल लाग्नु; धुम्मिनु। |
| 77187 | रुँध्नु | स.क्रि. | अगाडि बढ्न नदिनु; कामकाज आदि गर्न नदिनु; रोक्नु। |
| 77188 | रुँधाइ | ना. | रुँध्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 77189 | रुँधाइनु | क.क्रि. | रुँध्न लाइनु। |
| 77190 | रुँधाउनु | प्रे. क्रि. | रुँध्न लाउनु। |
| 77191 | रुँधिनु | अ.क्रि. | १.रुँध्ने काम हुनु। |
| 77192 | रुँधिनु | अ.क्रि. | क.क्रि. २. रुँध्ने काम गरिनु। |
| 77193 | रुनु | अ.क्रि. | १.मन दुःखित भएर आँसु चुहाउँदै विलाप गर्नु; रुदन गर्नु; सुँक्कसुँक्क गर्नु वा डाँको छोड्नु। |
| 77194 | रुनु | अ.क्रि. | २. कसैको अप्रिय व्यवहारबाट हैरान हुनु। |
| 77195 | रुनु | अ.क्रि. | ३. ज्यादै दुःखित वा खिन्न हुनु। |
| 77196 | रुनु | अ.क्रि. | ४. कसैसँग गएर दुःखपुकारा गर्नु; मनको बह पोख्नु। |
| 77197 | रुई | ना. | रुवो; कपास। |
| 77198 | रुईदार / दारी | वि. | भित्र रुवो भएको वा रुवो हाली तगिएको रुवावाला; तकुवा (वस्त्र)। |
| 77199 | रुका | ना. | राजाको आज्ञापत्र (दिव्य.); रुक्का। |
| 77200 | रुकुम | ना. | नेपालको रापती अञ्चलमा पर्ने एक जिल्ला। |