|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 94801 | हँकुवा | वि. | १. रथ; बग्गी आदि चलाउने वा हाँक्ने; हाँकिएको। |
| 94802 | हँकुवा | वि. | ना. २. हाँक्ने व्यक्ति; चालक। |
| 94803 | हँखी | ना. | सोझो गरी काठ काट्न वा चिर्न काठमा चिनु लाइने कालो रङको धागो बेर्ने सानो लट्टाई। |
| 94804 | हँगालो | ना. | १. जमिनको गहिरो भाग उठाउन रुखका हाँगाबिँगा छापिएको ठाउँ। |
| 94805 | हँगालो | ना. | २. त्यसरी छापिएका हाँगाबिँगा। |
| 94806 | हँडिक | ना. | रुपियाँ; पैसा वा यस्तै अन्य वस्तु केही समयका लागि सापटी लिन विश्वासका लागि दिइने वस्तु; धितो; धरोट। |
| 94807 | हँडिदो | वि. | १. सडेर वा बिग्रेर हरियो भावको देखिने; अमिल्चो र उग्लिएको स्वाद भएको ( पानी; मही आदि)। |
| 94808 | हँडिदो | वि. | २. रगत, बोसो आदिको भाग मिसिएको र हल्का रातो (पानी)। |
| 94809 | हँपाइ | ना. | हाँप्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 94810 | हंस | ना. | १. प्रायः तलाउ; पोखरी आदिमा बस्ने एक प्रसिद्ध चरो; हाँस। |
| 94811 | हंस | ना. | २. जीवनशक्ति; प्राण। |
| 94812 | हंस | ना. | ३ होस; चेतना; सुद्धी। |
| 94813 | हंस | ना. | ४. जीवात्मा। |
| 94814 | हंस | ना. | ५. परब्रह्म; ईश्वर। |
| 94815 | हंस | ना. | ६. विष्णुका चौबिस अवतारमध्ये एक। |
| 94816 | हंस | ना. | ७. सूर्य। |
| 94817 | हंस | ना. | ८. सन्न्यासीको एक वर्ग। |
| 94818 | हंस | ना. | ८. सास तान्दा 'ह' र छोड्दा 'स' गरी प्राणीले सास फेर्दा स्वतः उच्चारण गर्ने मन्त्र; अजपा मन्त्र। |
| 94819 | हंसगति | ना. | १. हाँसको जस्तो चाल; हाँसको जस्तो हिँडाइ। |
| 94820 | हंसगति | ना. | २. जीव गएर परमात्मामा लीन हुने काम; सायुज्यमुक्ति। |
| 94821 | हंसगामिनी | वि. | हाँसको जस्तो हिँडाइ भएकी (स्त्री)। |
| 94822 | हंसराज | ना. | १. रजहाँस। |
| 94823 | हंसराज | ना. | २. खस्रा; केही घुँगुरिएका पात र मसिना लामा डाँठ हुने; विविध रङका फूल फुल्ने तथा प्रायः पत्थरिलो जमिनमा पाइने एक पोथ्रो वा त्यसैको फूल। |
| 94824 | हंसिनी / हंसी | ना. | पोथी हाँस। |
| 94825 | हँसमुख | वि. | १. सधैँ हसिलो मुख हुने; बोलीवचनमा प्रसन्न मुद्रा भएको। |
| 94826 | हँसमुख | वि. | २. हँसीमजाक गर्ने; ठट्यौलो; विनोदी। |
| 94827 | हँसाइ | ना. | १. हाँस्ने भाव; क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 94828 | हँसाइ | ना. | [ हँसाउ + आइ] २. हँसाउने भाव; क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 94829 | हँसाइनु | क.क्रि. | हाँस्न लाइनु। |
| 94830 | हँसाउनु | प्रे. क्रि. | हाँस्न लाउनु; हाँस्ने पार्नु; हाँसो उठाउनु। |
| 94831 | हँसालु | वि. | हँसिलो प्रकृतिको; हाँस्ने स्वभावको। |
| 94832 | हँसिया | ना. | हातले बिंड समातेर घाँसपराल आदि काट्ने; टुप्पासम्म घुमेको फलामे हतियार; आँसी। |
| 94833 | हँसिलो | वि. | १. सधैँ हाँसिरहे झैं देखिने प्रसन्न (अनुहार )। |
| 94834 | हँसिलो | वि. | २. हाँस्ने प्रकृति भएको हँसमुख। |
| 94835 | हँसिलो | वि. | ३. हँसीठट्टा गर्ने; ठट्यौलो; विनोदप्रिय। |
| 94836 | हँसुली | ना. | हँसियाका आकारको प्राय: तराईतर्फका स्त्रीहरूले गलामा लगाउने सुनचाँदीको एक प्रकारको गहना। |
| 94837 | हँसुवा | ना. | हँसिया जस्तै घाँस, पराल काट्न प्रयोग गरिने, बिचमा भाँचिएको फलामे हतियार। |
| 94838 | हँसुवा | वि. | १. हँसीदिल्लगी गर्ने प्रकृतिको ठट्यौलो; मजाकी। |
| 94839 | हँसुवा | वि. | २. हाँसी मात्र रहने; आफू हाँस्ने र अरूलाई पनि हँसाउने। |
| 94840 | हँसेउली / हँस्यौली | ना. | १. हाँसो उठाउने खालको ठट्यौलो कुराकानी। |
| 94841 | हँसेउली / हँस्यौली | ना. | २. नभएको गफ हाँकेर आकाशपाताल जो काम ठट्टा; दिल्लगी। |
| 94842 | हँसेउली / हँस्यौली | ना. | ३. सानो हास्य अभिनय; प्रहसन। |
| 94843 | हँसेउली / हँस्यौली ठट्यौली | ना. | आपसमा गरिने हाँसो र ठट्टा हँस्यौली र ठट्यौली। |
| 94844 | हँस्यौलो | वि. | १. सधैँ प्रसन्न अनुहार भएको; हँसिलो। |
| 94845 | हँस्यौलो | वि. | २. हँसीदिल्लगी गर्ने; ठट्यौलो। |
| 94846 | हँस्यौलो | वि. | ना. ३. हँस्यौली। |
| 94847 | हँस्सी | ना. | १. हाँस्ने वा हँसाउने काम; हाँसो। |
| 94848 | हँस्सी | ना. | २. हाँस्नहँसाउन गरिने तथ्यहीन कुरा; दिल्लगी। |
| 94849 | हँस्सी | ना. | 3. अरूलाई उल्ल्याउने खालको गफ ठट्टा। |
| 94850 | हँस्सी | ना. | ४. उपहासपूर्ण निन्दा; बदनामी। |