|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 20551 | खैँजडे | वि. | १. कुनै पर्व, उत्सव वा भोजभतेरमा नडाकीकन आउने; निम्तोविना पनि सम्मिलित हुने। |
| 20552 | खैँजडे | वि. | २. निम्त्याइएका व्यक्तिका साथ पछि लागेर आउने; कसैको पुच्छर भएर हिँड्ने। |
| 20553 | खैँजडे | वि. | ३. खैँजडी बजाएर हिँड्ने। |
| 20554 | खैखबर | ना. | १. खोजखबर; हालखबर। |
| 20555 | खैखबर | ना. | २. अवस्थाविशेषको कुरो वा घटनाक्रम। |
| 20556 | खैनी | ना. | चुन मिलाएर खाइने सुर्तीका पातको नशादार धुलो। |
| 20557 | खैमल | ना. | ढोकामा ताल्चा मार्नाका निम्ति जडिने साधन; खल्मा। |
| 20558 | खैर | ना. | १. कुशल; क्षेम; कुशलमङ्गल। |
| 20559 | खैर | ना. | अव्य. २. 'जे भयो भयो, केही फिक्री छैन' भन्ने जनाउन प्रयोग गरिने उद्गार; अस्तु। |
| 20560 | खैराँते | वि. | १. निम्न तहको; तल्लो कक्षाको। |
| 20561 | खैराँते | वि. | २. असभ्य; अशिष्ट; नसुहाउँदो। |
| 20562 | खैराँते | वि. | ३. माग्ने स्वभावको र झुत्रे झाम्रे। |
| 20563 | खैराँते | वि. | ४. लेनदेन आदिको व्यवहारमा नमिल्ने। |
| 20564 | खैरा | ना. | १. खयरको ठेक्का लिने व्यक्ति। |
| 20565 | खैरा | ना. | वि. २. खयरसम्बन्धी; खयरको (जङ्गल)। |
| 20566 | खैरे | वि. | १. खैरो रङको (कुकुर आदि)। |
| 20567 | खैरे | वि. | २. काम नलाग्ने; बेकम्मा। |
| 20568 | खैरेनी | ना. | १. खयरको वन; प्रशस्त खयर भएको वन; खयरघारी। |
| 20569 | खैरेनी | ना. | २. स्थानको नाम। |
| 20570 | खैरो | वि. | १. खयरको जस्तो रङको; फुस्रो रङ्गको; फुस्रो। |
| 20571 | खैरो | वि. | २. फुस्रो रङ। |
| 20572 | खैरो पानी | ना. | जाँड-रक्सी। |
| 20573 | खैरो बेत | ना. | धाप नभएका वनजङ्गलमा उम्रने, डाँठ र पातमा कोप्रिएका काँडा हुने, बलियो र चाम्रो, सुकेपछि तेर्सो र चिराचिरा पर्ने एक प्रकारको पानीबे। |
| 20574 | खैलाबैला | ना. | खलबल; हल्लाखल्ला; कोकोहोलो। |
| 20575 | खाेँच | ना. | १. दुई पहाडका बिचको गहिरो र साँघुरो ठाउँ, खोच्याप्रो ठाउँ; खाँच। |
| 20576 | खाेँच | ना. | २. पहाडी ढालमा पानी बगेर गहिरिएको जमिन। |
| 20577 | खाेँच | ना. | ३. कुयँत्रो। |
| 20578 | खोइ | निपा. | कुनै काम-कुरो वा अग्रसरता बुझाउने र विस्मय, बेवास्ता आदि जनाउने विस्मयात्मक तथा प्रश्नात्मक अव्यय; खै। |
| 20579 | खोइ | निपा. | (उदा.- राम खोइ कता गयो ? खोइ दाइ ! म अगि जान्छु)। |
| 20580 | खोइरे | वि. | खोइरो लागेको; खुइलिएको; खुइले। |
| 20581 | खोइरो | ना. | १. मानिसका टाउकोका रौँ खुइलिने वा मुडुलो हुने एक रोग। |
| 20582 | खोइरो | ना. | २. पशु आदिका आङको रौँ झर्ने रोग। |
| 20583 | खोइरो | ना. | १. केरा, पिँडालु आदिका कन्द वा गानामा लाग्ने एक जातको किरो। |
| 20584 | खोइरो | ना. | २. खेदो; अहिरो। |
| 20585 | खोइलो | ना. | उखु, दारिम, कागती आदि पेलेर रस झिकिसकेपछि बचेको छोक्रा; खोस्टो; टुखल। |
| 20586 | खोक्नु | स.क्रि. | घाँटीको कफ निकाल्न वा सकसकी मेट्न ख्वाकख्वाक शब्द निकाल्नु; ख्वाकख्वाक शब्दका साथ श्वासनलीबाट वेगसहित वायु निकाल्नु। |
| 20587 | खोक | ना. | १. कुनु परेको ठाउँ, ससानो खोच। |
| 20588 | खोक | ना. | २. खेतको हिलो सम्म्याउने काठ; लिँडुल्के; हेँगा। |
| 20589 | खोकल्नु | स.क्रि. | मुखमा पानी हालेर कुलुकुलु आवाज आउने गरी सफा गर्नु; कुल्ला गर्नु; खकाल्नु। |
| 20590 | खोकलाइ | ना. | खोकल्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 20591 | खोकलिनु | क.क्रि. | खोकल्ने काम गरिनु, कुल्ला गरिनु। |
| 20592 | खोकाइ | ना. | खोक्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 20593 | खोकाइनु | क.क्रि. | खोक्न लाइनु; ख्वाकख्वाक गराइनु। |
| 20594 | खोकाउनु | प्रे.क्रि. | खोक्न लाउनु; ख्वाकख्वाक गराउनु। |
| 20595 | खोकार | ना. | खेतमा गरिने रोपाइँमा खोक वा साठा चलाउने हली। |
| 20596 | खोकिनु | क.क्रि. | ख्वाकख्वाक गरिनु, खोक्ने काम गरिनु। |
| 20597 | खोकिम | ना. | राता डाँठ, खस्रा, खैरा पात र खैरै फूल हुने, डाँठको तरकारी वा अचार बनाइने र जरा पिँधी हाड भाँचिएका ठाउँमा औषधीका रूपमा लगाइने एक बोट। |
| 20598 | खोकिलो | ना. | १. बाहुलावाल लुगाको काखीको भाग। |
| 20599 | खोकिलो | ना. | २. मान्छेको शरीरको काखीलगायत त्यसले स्पर्श गर्ने करङ आदिको भाग। |
| 20600 | खोकी | ना. | घाँटीमा खसखस लागेर निस्कने आवाज; खोक्ने रोग; काँसो। |