|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 39901 | तुक | ना. | तुकबन्दी- ना. काव्यानुशासनमा तुकसम्बन्धी बन्धन; पद्यरचनामा तुकको पूर्ण अनुसरण गर्ने काम; तुक मिलाउने काम। |
| 39902 | तुकबन्दी | ना. | काव्यानुशासनमा तुकसम्बन्धी बन्धन; पद्यरचनामा तुको पूर्ण अनुसरण गर्ने काम; तुक मिलाउने काम। |
| 39903 | तुक्का | ना. | तुकबन्दी मिलेको पद वा पदावली। |
| 39904 | तुखल | ना. | रस निचोरिएको उखुको खोस्टा; टुखल; खोइलो। |
| 39905 | तुङ्ग | वि. | १. अग्लो; उन्नत; उच्चो; लामो। |
| 39906 | तुङ्ग | वि. | ना. २. पहाड; शिखर; चुचुरो। |
| 39907 | तुङ्गा | ना. | दुई नगण र दुई गुरु भएको एक छन्। |
| 39908 | तुङ्गिमा | ना. | अग्लाइ; उचाइ। |
| 39909 | तुड़वा | ना. | उसिनेको कोदो वा मकै अमिल्याई बनाइएको जाँड माडी छोक्रा नछुट्याईकन बनाइएको झोल पिपाले चुसेर खाइने बाँस वा काठको ढुङ्ग्रो। |
| 39910 | तुच्छ | वि. | १. नीच; चुत्थो; छोटो। |
| 39911 | तुच्छ | वि. | २. नगण्य; जाबो सानो। |
| 39912 | तुच्छ | वि. | ३. अल्प; क्षुद्र हीन। |
| 39913 | तुच्छ | वि. | ४. मन्द; निःसार; शून्य। |
| 39914 | तुच्छ | वि. | ५. निर्धन; दीन। |
| 39915 | तुच्छता | ना. | नीचता; अल्पता। |
| 39916 | तुच्छिनु | अ.क्रि. | तुच्छ बन्नु। |
| 39917 | तुच्छ्याइ | ना. | तुच्छिने वा तुच्छ बन्ने काम वा काइदा। |
| 39918 | तुच्छ्याइनु | क. क्रि | तुच्छ पारिनु। |
| 39919 | तुच्छ्याउनु | प्रे. क्रि. | तुच्छ पार्नु वा तुल्याउनु। |
| 39920 | तुजुक | ना. | १. अहङ्कार; घमन्ड सेखी। |
| 39921 | तुजुक | ना. | २. बल; तागत शक्ति; हुती। |
| 39922 | तुजुक | ना. | ३. मात; मद; लागो। |
| 39923 | तुण्ड | ना. | १. मुख; अनुहार; थुतुनो चुच्चो। |
| 39924 | तुण्ड | ना. | २. सुँड। |
| 39925 | तुण्ड | ना. | ३. कुनै चिजको टुप्पो। |
| 39926 | तुण्डि | ना. | तुण्ड भएको वस्तु (मुख; चुच्चो; थुतुनु आदि)। |
| 39927 | तुण्डि | ना. | वि. २. टुँडवाला। |
| 39928 | तुण्डिल | ना. | १. गफाडी; बतुरो; वाचाल। |
| 39929 | तुण्डिल | ना. | २. नाइटो बाहिर निस्केको; नाइटे। |
| 39930 | तुण्डी | वि. | तुण्ड भएको; टुँडवाला; थुतुनु। |
| 39931 | तुण्डी | वि. | ना. २ शिवका एक गणको नाम गणेश। |
| 39932 | तुतुरो | ना. | पुरुषको लिङ्ग; तुन्तुरो (बालबोलीमा)। |
| 39933 | तुन्नु | स.क्रि. | १. फाटेच्यातिएका पुराना लुगाफाटा जोडेर वा टालेर सिउनु। |
| 39934 | तुन्नु | स.क्रि. | २. सियाले फड्कनु। |
| 39935 | तुन | ना. | तुन्ने कार्य ( तानतुन' वा 'तुनतान' मा सीमित)। |
| 39936 | तुनतान | ना. | च्यातिएका वा फाटेका लुगा; कपडा आदि सिउनेव काम कुनै पनि वस्तु वा चिजलाई जोडजाड गर्ने; मिलाउने आदि काम। |
| 39937 | तुनाइ | ना. | तुन्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 39938 | तुनाइनु | क. क्रि | तुन्ने वा तुनिने पारिनु। |
| 39939 | तुनाउनु | प्रे. क्रि. | तुन्न लगाउनु तुनिने पार्नु। |
| 39940 | तुनिनु | क. क्रि | तुनाइमा पर्नु; तुनाइमा परेको हुनु। |
| 39941 | तुनियाँ | ना. | लँगौटी। |
| 39942 | तुनु | ना. | १. दौरा; भोटो; चौबन्दी आदिमा टाँकका सट्टामा गाँसिने त्यान्द्रे बन्धन; तुनो। |
| 39943 | तुनु | ना. | २. सिरक; डसना; सिरानी आदिका खोलमा मुख बन्द गर्न राखिने त्यस्तै वस्तु; फित्ता; तुना; तुन; घुँडी। |
| 39944 | तुने | वि. | तुनो भएको; तुनावाल; तुनाका आकारको "नोजस्तो । |
| 39945 | तुने च्याउ | ना. | जमिनमा पलाउने; तुनाजस्तो लाम्चो हुने एक जातको च्याउ। |
| 39946 | तुने बारुलो | ना. | तुना जस्तै लामो गुँडमा गोलो लगाएर बस्ने; सानो आकारको देखिने; विषालु खालको; पतङ्गवर्गमा पर्ने एक किरो; बारुलाको एक जा। |
| 39947 | तुने बोडी | ना. | लहराका आँख्ला आँख्लामा फल्ने; लामा र नरम कोसा हुने एवं कोसाभित्र दाना लाग्ने; एक जातको तरकारीविशेष; तनेबोडी; बोडीको एक जा। |
| 39948 | तुनो | ना. | हे. तुनु। |
| 39949 | तुन्कनु | स.क्रि. | १. घरको मसिनु काम गर्नु। |
| 39950 | तुन्कनु | स.क्रि. | २. तुन्नु। |