|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 91901 | सुगत | ना. | ३ सद्गतिप्राप्। |
| 91902 | सुगत | ना. | ४. असल चालचलनको। |
| 91903 | सुगति | ना. | मरेपछि हुने असल गति सद्गति, मोक्ष। |
| 91904 | सुगन्ध | ना. | मिठो बास्ना मनै रमाउने गन्ध, सुवास, महक। |
| 91905 | सुगन्ध | ना. | २. सुगन्धी वस्तु मिठो बास्ना आउने पदार्। |
| 91906 | सुगन्धराज | ना. | लसुनका जस्ता केही लामा पात हुने, राती धेरै बास्ना चल्ने, जोडा सेता फूल फुल्ने बोट वा त्यसकै फूल, रजनीगन्धा। |
| 91907 | सुगन्धवाल | ना. | झुस नभएको सोझो डाँठमा काँक्राका जस्ता चारपाँच कुना परेका पात हुने, लामालामा डाँठमा गुलाफी फूल फुल्ने, लाम्चा गेडा फल्ने एक जातको सुगन्धी बोट। |
| 91908 | सुगन्धा | ना. | गन्ध चल्ने फूलको बोट। |
| 91909 | सुगन्धित | वि. | बास्ना आउने बनाइएको, सुगन्ध चल्ने। |
| 91910 | सुगन्धी | वि. | सुगन्धित; सुगन्धयुक्। |
| 91911 | सुगम | वि. | जान सकिने, सजिलैसँग पुग्न सकिने। |
| 91912 | सुगम | वि. | २. सजिलैसित बुझ्न सकिने, सुबोध सहज। |
| 91913 | सुगमता | ना. | सजिलै जान सकिने स्थिति। |
| 91914 | सुगमता | ना. | २. सजिलै बुझ्न सकिने अवस्था। |
| 91915 | सुगसुग | क्रि.वि. | हे. सुकसुक। |
| 91916 | सुगा | ना. | रातो, मोटो चुच्चो र बाँकी सबै जिउमा हरिया प्वाँख हुने, मानिसको बोली टिप्ने प्रसिद्ध चरो। |
| 91917 | सुगाठुँडे | वि. | चुच्चो वा भद्दा मुख भएको (व्यक्ति)। |
| 91918 | सुगानाके | वि. | सुगाको जस्तो लामो नाक भएको (व्यक्ति)। |
| 91919 | सुगापढाइ | ना. | अर्थ नबुझी पढ्ने वा रट्ने काम एकोहोरो रटाइ। |
| 91920 | सुगारटाइ | ना. | सुगाले जस्तै अर्थ नबुझी पाठ रट्ने वा घोक्ने काम; व्यर्थको पढाइ। |
| 91921 | सुगीधान | ना. | गाढा पहेँला गेडा हुने एक जातको धान। |
| 91922 | सुग्घर | वि. | कथ्य. सुघर। |
| 91923 | सुग्घर | वि. | १. फोहरमैला नभएको, सफा। |
| 91924 | सुग्घर | वि. | २. राम्रो चोखो। |
| 91925 | सुग्घर सफाइ | ना. | सफासुग्घर भएको स्थिति, सरसफाइ। |
| 91926 | सुग्घरी | वि. | कथ्य. सुघरी। |
| 91927 | सुग्घरी | वि. | सफासुग्घर भएर बस्ने। |
| 91928 | सुग्रीव | ना. | रामायणप्रसिद्ध वानरराज, पुराणप्रसिद्ध बालिका भाइ। |
| 91929 | सुग्रीव | ना. | २. शङ्ख। |
| 91930 | सुग्रीव | ना. | ३. इन्द्र। |
| 91931 | सुग्रीव | ना. | वि. ४. राम्रो घाँटी भएको। |
| 91932 | सुचरित / सुचरित्र | वि. | असल चालचलन भएको, राम्रो स्वभाव भएको; सच्चरित्र। |
| 91933 | सुचरित / सुचरित्र | वि. | स्त्री. सुचरित्रा। |
| 91934 | सुचारु | वि. | खुब राम्रो ज्यादै सुन्दर। |
| 91935 | सुचालक | वि. | विद्युत्तरङ्ग प्रवाहित नहुने तर खालि ताप मात्र सर्ने वस्तु (अभ्रक आदि); सुसंवाहक। |
| 91936 | सुची | ना. | पिसाब; मूत्र। |
| 91937 | सुज / सुजन | ना. | वात, पित्त आदि रोगले अथवा चोटपटकले शरीरको कुनै पनि अङ्ग फुल्ने वा सुनिने काम। |
| 91938 | सुजन | वि. | भलादमी; सज्जन। |
| 91939 | सुजनता | ना. | भलादमीपन, सौजन्य। |
| 91940 | सुजनी | ना. | भुइँमा बस्न बिछ्याउने सानो आसन चकटी, सानो लम्पट। |
| 91941 | सुजाक | ना. | अलि जलन हुने मूत्रेन्द्रियको रोग; भिरङ्गी। |
| 91942 | सुजाकाणु | ना. | धातुमेहद्वारा उत्पन्न हुने रोग, गोनेरिया। |
| 91943 | सुजात | वि. | उच्च वंशमा जन्मेको, कुलीन। |
| 91944 | सुजात | वि. | २. राम्रोसँग जन्मेको सकुशल जन्म भएको। |
| 91945 | सुजिकार | ना. | लुगाफाटा सिउने कामको पेसेवार जाति; सूचिकार। |
| 91946 | सुजी | ना. | खस्रो खालको र दाना छुट्टिने किसिमको गहुँको पिठो। |
| 91947 | सुजीकार | ना. | हे. सुजिकार। |
| 91948 | सुजेरो | ना. | तोपचरो। |
| 91949 | सुजेरो | ना. | २. सुजीकारको कैची सियो आदि राख्ने झोला वा थैलो; नोक्चो। |
| 91950 | सुझ्नु | अ.क्रि. | मनमा नयाँनयाँ विचारको स्फुरण हुनु, नयाँ कुरा उब्जनु। |