|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 91751 | सुइँक्याइनु | क.क्रि. | उत्साहका साथ काम गरिनु। |
| 91752 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | उत्साहका साथ कुनै काम गर्नु, काम फत्ते गर्नु। |
| 91753 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | २. भगाउनु, दौडाउनु। |
| 91754 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | ३. परस्त्रीगमन गर्नु अनैतिक रूपले स्त्रीसम्भोग गर्नु। |
| 91755 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | ४. हरण गर्नु, चोर्नु। |
| 91756 | सुइँक्याउनु | स.क्रि. | ५. सिध्याउनु मार्नु। |
| 91757 | सुइँखुट्टे | वि. | झिना र लामा खुट्टा हुने, सिलीखुट्टे। |
| 91758 | सुइँठाइ | ना. | सुइँठाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 91759 | सुइँठाइनु | अ.क्रि. | खुब मोटाइनु। |
| 91760 | सुइँठाउनु | अ.क्रि. | खुब मोटाउनु; हृष्टपुष्ट हुनु, सुइँठिनु। |
| 91761 | सुइँठाउनु | अ.क्रि. | २. खुब धनी हुनु, सम्पन्न बन्नु। |
| 91762 | सुइँठिनु | अ.क्रि. | हे. सुइँठाउनु। |
| 91763 | सुइँठ्याइ | ना. | सुइँठिने वा सुइँठ्याउने क्रियाप्रक्रिया। |
| 91764 | सुइँठ्याइनु | क.क्रि. | खुब मोटो पारिनु। |
| 91765 | सुइँठ्याउनु | स.क्रि./प्रे.क्रि. | हट्टाकट्टा तुल्याउनु, मोटो पार्नु। |
| 91766 | सुइँठ्याउनु | स.क्रि./प्रे.क्रि. | २. स्त्रीसम्भोग गर्नु। |
| 91767 | सुइँत्त | क्रि.वि. | हे. सुइत्। |
| 91768 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | सुइँको चालका साथमा एकै खेपमा। |
| 91769 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | २. सिटी बजाउँदा झैं शब्द निस्केर। |
| 91770 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | ३. वेगले कुनै कुरो जाने गरी। |
| 91771 | सुइँय्यँ | क्रि.वि. | ४. बाण आदि फ्याँक्दा आवाज निस्के झैं भएर। |
| 91772 | सुइत्त | क्रि.वि. | छिटोसित जाने गरी, वेगले उछिट्टिने चालले, सुइँत्। |
| 91773 | सुइया | ना. | सेतो र सानो जातको माछोविशेष। |
| 91774 | सुइय्य | क्रि.वि. | थाकेर विश्राम लिंदा लामो सास फेर्ने वा सास फेर्दा शब्द आउने गरी। |
| 91775 | सुइरे | वि. | सुइरो जस्तै तिखो र धारिलो टुप्पो भएको, सुइराका आकारको। |
| 91776 | सुइरे | वि. | २. टुसा वा सुइरा परेर उम्रने (पिंडालु, गहुँ आदि)। |
| 91777 | सुइरे झार | ना. | धानको बिउजस्तो भएर खेतमा आउने एक किसिमको बर्खे झार। |
| 91778 | सुइरो | ना. | प्रायः फलामको लामो, झिनो र तिखो वस्तु घोच्ने र उन्ने काम गरिने कडा तिखो काठ वा धातुको साधन। |
| 91779 | सुइरो | ना. | २. टुसो, मुना, गाभो। |
| 91780 | सुइवाचा | ना. | एउटै भेट्नुमा तीनदेखि पाँचसम्म चन्द्रमा आकारका डल्ला र पारिएका हरिया पात हुने, पहेँला अथवा गुलाफी फूल फुल्ने, आयुर्वेदका अनुसार ज्वरनाशक र वातपित्तनाशक गुण भएको एक वनस्पति। |
| 91781 | सुई | ना. | लुगाकपडा सिउने सियो। |
| 91782 | सुई | ना. | २. घडी, कम्पास, मिटर आदिका डायलमा अङ्क सङ्केत गर्ने सियोजस्तो अवयव। |
| 91783 | सुई | ना. | ३. सुइरो। |
| 91784 | सुई | ना. | ४ इन्जेक्सन। |
| 91785 | सुक्नु | अ.क्रि. | आगो वा घामको रापले अथवा बतासले हानेर पानी वा ओसिलोपन हराउनु राम्ररी ओभाउनु; सुक्खा हुनु। |
| 91786 | सुक्नु | अ.क्रि. | २ छिप्पिएर वा चाउरिएर रसहीन हुनु। |
| 91787 | सुक्नु | अ.क्रि. | ३. बोटबिरुवामा हरियो भाव सकिनु, आलोकाँचो नरहनु। |
| 91788 | सुक्नु | अ.क्रि. | ४. बुढेसकाल, रोग वा मानसिक तापले शरीरको रगतमासु घटेर दुब्लाउनु। |
| 91789 | सुक्नु | अ.क्रि. | ५. खोलानालाको पानी घट्नु। |
| 91790 | सुक्नु | अ.क्रि. | ६. गाईभैसी आदिले दुध दिन छाड्दै जानु, दुध कम दिनु। |
| 91791 | सुकवार | ना. | साताको छैटौं वार, बिहीबार र सन्सरबारका बिचमा पर्ने वार। |
| 91792 | सुकर | वि. | सजिलैसँग गर्न सकिने, सुगम, सहज, सजिलो। |
| 91793 | सुकरता | ना. | सुकर हुनाको भाव, गुण वा स्थिति। |
| 91794 | सुकर्म | ना. | असल वा गतिलो काम, राम्रो काम, सत्कर्म। |
| 91795 | सुकर्म | ना. | २. धर्मकर्म, परोपकार, उद्धारकार्य। |
| 91796 | सुकर्म | ना. | ३. फलित ज्योतिषका सत्ताइस योगमध्ये एक। |
| 91797 | सुकर्मा | वि. | सुकर्म गर्ने, सुकर्ममा लागेको। |
| 91798 | सुकर्मा | वि. | ना. २. विश्वकर्मा। |
| 91799 | सुकर्मी | वि. | सत्कर्म गर्ने, पुण्यात्मा। |
| 91800 | सुकर्मी | वि. | २. सदाचारी। |