|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 7251 | खुँजेली | वि. | ३. नेपाली जातिको एक थर। |
| 7252 | खुँड्नु | स.क्रि. | पुवा, तरकारी आदि डाडुले थिचेर टुक्र्याउनु, थिच्नु, धुल्याउनु। |
| 7253 | खुँडा | ना. | टुप्पो चेप्टो र थोरै घुमाउरो भएको अर्धचन्द्राकार ठुलो खड्ग, विशेषत: दसैंघरमा मार हान्दा प्रयोग हुने एक किसिमको घातक हतियार। |
| 7254 | खुँडाइ | ना. | खुँड्ने काम वा प्रक्रिया। |
| 7255 | खुँडाइनु | क.क्रि. | खुँड्न लाइनु। |
| 7256 | खुँडाउनु | प्रे. क्रि. | दाल, तरकारी आदि डाडुले थिचेर टुक्र्याउन लाउनु, खुँड्न लाउनु। |
| 7257 | खुँडिनु | अ.क्रि. | १. खुँड्ने काम गरिनु, धुल्याइनु। |
| 7258 | खुँडिनु | अ.क्रि. | २. धुलो हुनु, मसिनिनु। |
| 7259 | खुँडे | वि. | १. ओठको बिच भाग काटिएको वा चिरिएको। |
| 7260 | खुँडे | वि. | २. मोहडा भाँचिएको वा काटिएको; सुँडो। |
| 7261 | खुँडो | वि. | १. ओठको बिच भाग काटिएको वा चिरिएको। |
| 7262 | खुँडो | वि. | २. मोहडा भाँचिएको वा काटिएको; सुँडो। |
| 7263 | खुँद्नु | स.क्रि. | खुट्टाले कुल्चीकाल्वी पार्नु, थिचीमिची पार्नु। |
| 7264 | खुँदाइ | ना. | खुँद्ने क्रिया वा भाव। |
| 7265 | खुँदाइनु | क.क्रि. | थिचीमिची पारिनु खुँद्न लाइनु। |
| 7266 | खुँदाउनु | प्रे.क्रि. | खुँद्न लाउनु। |
| 7267 | खुँदाखुँद | ना. | पालैसित गरिने कुल्चीकाल्वी; परस्परमा खुद्ने काम। |
| 7268 | खुँदिनु | अ.क्रि. | खुँद्ने काम गरिनु। |
| 7269 | खुइय्य | ना. | ज्यादै थकाइ लाग्दा वा दिग्दार हुँदा मुखबाट निक्लने शब्द; सुइय्य। |
| 7270 | खुइरे | वि. | खुइलिएको; खुइले। |
| 7271 | खुइलिनु | अ.क्रि. | १. रोगविशेषले वा तातो पानी पर्नाले रौँ झर्नु, खल्वाट हुनु। |
| 7272 | खुइलिनु | अ.क्रि. | २. कुनै कारणवश रङ उड्नु; रङ फीका पर्नु। |
| 7273 | खुइलिनु | अ.क्रि. | ३. लडेर वा पोलेर छाला जानु; छाला ताछिनु। |
| 7274 | खुइले | वि. | १. कपालका रौँ खुइलिएको; खुइरे। |
| 7275 | खुइले | वि. | २. रुखबिरुवा केही नभएको; नाङ्गो (पाटो, डाँडो आदि)। |
| 7276 | खुइलो | ना. | तालु खुइले। |
| 7277 | खुइल्याइ | ना. | खुइलिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 7278 | खुइल्याइनु | क.क्रि. | खुइलिने पारिनु; भुत्ल्याइनु। |
| 7279 | खुइल्याउनु | स.क्रि. | खुइलिने पार्नु; भुत्ल्याउनु। |
| 7280 | खुई | ना. | १. खला आदिमा सुकाइएको बिस्कुन थुप्याउने, कोदालाका आकारको लामो बिँड भएको काठको साधन; फ्याउरी। |
| 7281 | खुई | ना. | २. ज्यादै थकाइ लागेका बखत मुखबाट निकालिने उराठिलो सुस्केरा। |
| 7282 | खुई | ना. | खिया; खई। |
| 7283 | खुकुन्डी | ना. | १. काखी। |
| 7284 | खुकुन्डी | ना. | २. काखीबाट आउने पसिनाको गन्ध। |
| 7285 | खुकुन्डो | ना. | १. तलमाथि डोरी र बिचमा काठ हाली बनाइएको, गाईबस्तु बाँध्ने दाम्लो। |
| 7286 | खुकुन्डो | ना. | २. गाईबस्तु नभागून् भनी गलामा झुन्ड्याइने किलो; घाँडो। |
| 7287 | खुकुरी | ना. | ना. केही घुमेको र बिचमा थोरै नुहेको सिरुपाते, तरबारे, भुँडे आदि भेद हुने एक प्रसिद्ध नेपाली हतियार। |
| 7288 | खुकुलो | वि. | १. नकसिएको; सजिलैसँग फुस्कने; होलो; फस्को। |
| 7289 | खुकुलो | वि. | २. फितलो स्वभाव भएको; पेटमा कुरा नअड्याउने। |
| 7290 | खुङ्खार | वि. | डरलाग्दो; भयानक; नृशंस; खुँखार। |
| 7291 | खुच्चिङ | वि. बो. | गर्न नहुने वा नगर्नुपर्ने काम गर्दा दुःख पाउनेलाई इख्याएर भनिने शब्द, खाइस् त ! ( उदा.- खुच्चिङ, भनेको नमानेर कुदेको होइन ? लडियो नि!)। |
| 7292 | खुजुरा | ना. | फुटकर पैसा, चानचुन पैसा खुद्रा; रेजगी। |
| 7293 | खुट्नु | स.क्रि. | १. सियोधागोले बलियो र मसिनो पारी लुगा आदि सिउनु। |
| 7294 | खुट्नु | स.क्रि. | २. सिन्को घोचेर भाँची दुना टपरी आदि बनाउनु। |
| 7295 | खुट | ना. | भराइको खेप (एक खुट तोरी, पाँच खुट नुन इ.)। |
| 7296 | खुट | ना. | १. हराएको कुनै कुराको पत्तो; अत्तोपत्तो; ठेगाना; दिशा। |
| 7297 | खुट | ना. | (उदा.- भाइ कहाँ पुगेका रहेछन्, केही खुट लाग्यो कि ? )। |
| 7298 | खुट | ना. | २. निधो; निश्चय। |
| 7299 | खुट | ना. | (उदा.- यस कामको छिटै खुट गरिहाल्नुप-यो )। |
| 7300 | खुट | ना. | ३. खुट्को, गडेको पिर। |