|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 87101 | सगबग | ना. | सर्प, गँड्यौला, जुकाजस्ता घस्रेर हिँड्ने प्राणी चलमलाउने चाल; हिँड्नेचल्ने काम; सगसग। |
| 87102 | सगबगाइ | ना. | सगबगाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया; सगबगगराइ। |
| 87103 | सगबगाइनु | अ.क्रि. | सगबगाउने काम होइनु। |
| 87104 | सगबगाउनु | अ.क्रि. | सगबग गर्नु; चलमलाउनु। |
| 87105 | सगबगाउनु | अ.क्रि. | २. कुनै कामका निम्ति तम्सनु। |
| 87106 | सगबगाउँदो | वि. | सगबग गर्ने; चलमलाउँदो। |
| 87107 | सगबगाहट | ना. | सगबगाउने भाव, अवस्था वा प्रक्रिया। |
| 87108 | सगबगिनु | अ.क्रि. | सगबग होइनु। |
| 87109 | सगबगी | ना. | सगबग गर्ने काम; सगबग। |
| 87110 | सगर | ना. | पुराणकालीन प्रसिद्ध एक सूर्यवंशी राजाको नाम। |
| 87111 | सगर | ना. | वि. २. विष मिलेको; विषयुक्। |
| 87112 | सगर | ना. | आकाश; आस्मान। |
| 87113 | सगर | ना. | २. स्वर्ग (उदा.- सगरका तारा को गन्न सक्छ र !)। |
| 87114 | सगरबिट | ना. | क्षितिज। |
| 87115 | सगरमाथा | ना. | नेपालको सगरमाथा अञ्चलअन्तर्गत सोलुखुम्बु जिल्लामा नाम्चेबजारको उत्तरमा पर्ने, ८,८४८ मिटर अग्लो, विश्वको प्रसिद्ध तथा सर्वोच्च हिमशिखर; झ्यामोलोङ्मा; एभरेस्ट। |
| 87116 | सगसग | ना. | सकसक। |
| 87117 | सगसगाइ | ना. | सगसगाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 87118 | सगसगाइनु | अ.क्रि. | सकसकाइनु। |
| 87119 | सगसगाउनु | अ.क्रि. | सकसकाउनु। |
| 87120 | सगसगी | ना. | सकसकी। |
| 87121 | सगसगे | वि. | सकसके। |
| 87122 | सगाइ | ना. | सगाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 87123 | सगाइनु | क.क्रि. | सघाउ गरिनु; सघाइनु। |
| 87124 | सगाउनु | स.क्रि. | सघाउ गर्नु; सघाउनु। |
| 87125 | सगुण | वि. | राम्रा वा असल गुणहरूले युक्त; सद्गुणी; गुणवान्। |
| 87126 | सगुण | वि. | २. साहित्यिक गुणले भरिएको। |
| 87127 | सगुण | वि. | (लेख, रचना आदि)। |
| 87128 | सगुण | वि. | ३. परिन्जो लागेको। |
| 87129 | सगुण | वि. | ना. ४. सत्त्व, रज र तमोगुणले युक्त ब्रह्म; साकार ब्रह्म। |
| 87130 | सगुन | ना. | कुनै काम थालिँदा झुल्किने वा देखिने शुभ वा अशुभसूचक लक्षण। |
| 87131 | सगुन | ना. | २. कुनै माङ्गलिक कार्यमा अपशकुन हटाउन र शुभ शकुन जनाउनका निम्ति दमाईं आदिलाई दिइने माङ्गलिक वस्तु। |
| 87132 | सगुनी | वि. | सगुनसम्बन्धी; सगुनको, सगुनयुक्। |
| 87133 | सगुने | ना. | धामीका शब्दमा घाउखटिराका देवता। |
| 87134 | सगोत्र | वि. | कुनै कुलमा वा एउटै पूर्वजबाट जन्मेको; एउटै वंश वा गोत्रको। |
| 87135 | सगोत्र | वि. | ना. २. एउटै गोत्र; समान गोत्र। |
| 87136 | सगोत्र | वि. | ३. आफ्नै कुल वा वंश; फुकी; स्वाँगेभाइ। |
| 87137 | सगोत्र व्यभिचार | ना. | आफ्नै वा एउटै गोत्रका केटा र केटीमा हुने अनैतिक यौन सम्बन्ध। |
| 87138 | सगोत्र विवाह | ना. | एउटै गोत्रकी कन्यासँग हुने बिहावारी। |
| 87139 | सगोत्री | वि. | एउटै गोत्रको; आफ्नै वंशको; सगोत्र। |
| 87140 | सगोत्रीय | वि. | सगोत्री। |
| 87141 | सगोल | वि. | नछुट्टिई एक खलक वा परिवारमा मिलेर बसेको; भिन्न नभएको; बन्डाफन्डा नभएको। |
| 87142 | सगोल | वि. | २. एउटै समूहमा रहेको वा धेरै जनाको हक लाग्ने; गोस्वारा; साझा। |
| 87143 | सग्राँती | ना. | महिनाको पहिलो दिन; एक गते; सङ्क्रान्ति। |
| 87144 | सग्राँती मसान्त | ना. | लाग्ने महिनाको पहिलो दिन र बित्ने महिनाको आखिरी दिन। |
| 87145 | सग्राँती मसान्त | ना. | (नेपाली समाजमा यी दुवै दिन घर छोड्न वा कसैलाई केही दिनु हुँदैन भनी बार्ने चलन छ)। |
| 87146 | सग्लाइ | अ.क्रि. | सग्लाउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 87147 | सग्लाइनु | अ.क्रि. | सग्लाउने होइनु। |
| 87148 | सग्लाउनु | अ.क्रि. | हृष्टपुष्ट वा गतिलो हुनु; सप्रनु। |
| 87149 | सग्लिनु | अ.क्रि. | कुनै वस्तु सग्लो हुनु; सिङ्गो रहनु। |
| 87150 | सग्लो | वि. | सबै कला, भाग वा अवयवले पूर्ण भएको; टुटफुट नभएको; सिङ्गो। |