|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 7751 | खैराँते | वि. | ४. लेनदेन आदिको व्यवहारमा नमिल्ने। |
| 7752 | खैरा | ना. | १. खयरको ठेक्का लिने व्यक्ति। |
| 7753 | खैरा | ना. | वि. २. खयरसम्बन्धी; खयरको (जङ्गल)। |
| 7754 | खैरे | वि. | १. खैरो रङको (कुकुर आदि)। |
| 7755 | खैरे | वि. | २. काम नलाग्ने; बेकम्मा। |
| 7756 | खैरेनी | ना. | १. खयरको वन; प्रशस्त खयर भएको वन; खयरघारी। |
| 7757 | खैरेनी | ना. | २. स्थानको नाम। |
| 7758 | खैरो | वि. | १. खयरको जस्तो रङको; फुस्रो रङ्गको; फुस्रो। |
| 7759 | खैरो | वि. | २. फुस्रो रङ। |
| 7760 | खैरो पानी | ना. | जाँड-रक्सी। |
| 7761 | खैरो बेत | ना. | धाप नभएका वनजङ्गलमा उम्रने, डाँठ र पातमा कोप्रिएका काँडा हुने, बलियो र चाम्रो, सुकेपछि तेर्सो र चिराचिरा पर्ने एक प्रकारको पानीबे। |
| 7762 | खैलाबैला | ना. | खलबल; हल्लाखल्ला; कोकोहोलो। |
| 7763 | खाेँच | ना. | १. दुई पहाडका बिचको गहिरो र साँघुरो ठाउँ, खोच्याप्रो ठाउँ; खाँच। |
| 7764 | खाेँच | ना. | २. पहाडी ढालमा पानी बगेर गहिरिएको जमिन। |
| 7765 | खाेँच | ना. | ३. कुयँत्रो। |
| 7766 | खोइ | निपा. | कुनै काम-कुरो वा अग्रसरता बुझाउने र विस्मय, बेवास्ता आदि जनाउने विस्मयात्मक तथा प्रश्नात्मक अव्यय; खै। |
| 7767 | खोइ | निपा. | (उदा.- राम खोइ कता गयो ? खोइ दाइ ! म अगि जान्छु)। |
| 7768 | खोइरे | वि. | खोइरो लागेको; खुइलिएको; खुइले। |
| 7769 | खोइरो | ना. | १. मानिसका टाउकोका रौँ खुइलिने वा मुडुलो हुने एक रोग। |
| 7770 | खोइरो | ना. | २. पशु आदिका आङको रौँ झर्ने रोग। |
| 7771 | खोइरो | ना. | १. केरा, पिँडालु आदिका कन्द वा गानामा लाग्ने एक जातको किरो। |
| 7772 | खोइरो | ना. | २. खेदो; अहिरो। |
| 7773 | खोइलो | ना. | उखु, दारिम, कागती आदि पेलेर रस झिकिसकेपछि बचेको छोक्रा; खोस्टो; टुखल | |
| 7774 | खोक्नु | स.क्रि. | घाँटीको कफ निकाल्न वा सकसकी मेट्न ख्वाकख्वाक शब्द निकाल्नु; ख्वाकख्वाक शब्दका साथ श्वासनलीबाट वेगसहित वायु निकाल्नु। |
| 7775 | खोक | ना. | १. कुनु परेको ठाउँ, ससानो खोच। |
| 7776 | खोक | ना. | २. खेतको हिलो सम्म्याउने काठ; लिँडुल्के; हेँगा। |
| 7777 | खोकल्नु | स.क्रि. | मुखमा पानी हालेर कुलुकुलु आवाज आउने गरी सफा गर्नु; कुल्ला गर्नु; खकाल्नु। |
| 7778 | खोकलाइ | ना. | खोकल्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 7779 | खोकलिनु | क.क्रि. | खोकल्ने काम गरिनु, कुल्ला गरिनु। |
| 7780 | खोकाइ | ना. | खोक्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया | |
| 7781 | खोकाइनु | क.क्रि. | खोक्न लाइनु; ख्वाकख्वाक गराइनु। |
| 7782 | खोकाउनु | प्रे.क्रि. | खोक्न लाउनु; ख्वाकख्वाक गराउनु। |
| 7783 | खोकार | ना. | खेतमा गरिने रोपाइँमा खोक वा साठा चलाउने हली। |
| 7784 | खोकिनु | क.क्रि. | ख्वाकख्वाक गरिनु, खोक्ने काम गरिनु। |
| 7785 | खोकिम | ना. | राता डाँठ, खस्रा, खैरा पात र खैरै फूल हुने, डाँठको तरकारी वा अचार बनाइने र जरा पिँधी हाड भाँचिएका ठाउँमा औषधीका रूपमा लगाइने एक बोट। |
| 7786 | खोकिलो | ना. | १. बाहुलावाल लुगाको काखीको भाग। |
| 7787 | खोकिलो | ना. | २. मान्छेको शरीरको काखीलगायत त्यसले स्पर्श गर्ने करङ आदिको भाग। |
| 7788 | खोकी | ना. | घाँटीमा खसखस लागेर निस्कने आवाज; खोक्ने रोग; काँसो। |
| 7789 | खोक्पा | ना. | जङ्गली जनावरले आधा खाई बाँकी छाडेको सिकार। |
| 7790 | खोक्रिनु | अ.क्रि. | १. भित्री गुदी वा सार नभएको हुनु; खोक्रो हुनु। |
| 7791 | खोक्रिनु | अ.क्रि. | २. खाली हुनु, रित्तो हुनु, रित्तिनु। |
| 7792 | खोक्रिनु | अ.क्रि. | ३. शक्ति वा सम्पत्ति नभएको हुनु। |
| 7793 | खोक्रे | वि. | रित्तिएको; खोक्रिएको; खोक्रो। |
| 7794 | खोक्रे सिमी | ना. | सेता फूल र लामालामा पुष्ट कोसा हुने सिमीको लहरो वा त्यसैका कोसाभित्रको दाना। |
| 7795 | खोक्रो | वि. | भित्रपट्टि खाली भएको; भित्र केही नभएको; रित्तो। |
| 7796 | खोक्य्राइ | ना. | खोक्रिने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 7797 | खोक्य्राइनु | क.क्रि. | खाली पारिनु, रित्याइनु, खोक्रो पारिनु। |
| 7798 | खोक्य्राउनु | प्रे.क्रि. | भित्र खाली पार्नु, रित्त्याउनु, खोक्रो पार्नु। |
| 7799 | खोखा | ना. | गोलीको खोल। |
| 7800 | खोङ्गी | ना. | कुखुरा हालिने चोयाको कोक्रो; फुर्लुङ। |