|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 6651 | खश | ना. | ३. प्राचीन क्षत्रियको एक जाति। |
| 6652 | खस्नु | अ.क्रि. | १. माथिबाट तलतिर झर्नु गर्नु। |
| 6653 | खस्नु | अ.क्रि. | २. देहान्त हुनु; मर्नु। |
| 6654 | खस | ना. | उशीरका जरा। |
| 6655 | खस | ना. | १. रामायण, महाभारतकालदेखि प्रसिद्ध तथा सातौँआठौँ शताब्दीदेखि पश्चिमी नेपालको विस्तृत पहाडी प्रदेशमा शासन गर्दै आएको वीरता र सभ्यताका निम्ति प्रसिद्ध एक प्राचीन जाति; खसानको बासिन्दा; खश। |
| 6656 | खस | ना. | २. खसकुरा अर्थात् नेपाली भाषा बोल्ने बाहुन, क्षत्री, कामी, दमाईं आदिको सामूहिक नाम। |
| 6657 | खस | ना. | ३. प्राचीन क्षत्रियको एक जाति। |
| 6658 | खस कुरो | ना. | खसजातिले बोल्ने भाषा, नेपाली भाषाको पुरानो नाम। |
| 6659 | खसक्क | क्रि.वि. | १. अरूले चाल नपाउने गरी (हिँड्ने किसिम); खुसुक्क। |
| 6660 | खसक्क | क्रि.वि. | २. थाहै नदिई, लुसुक्क। |
| 6661 | खसखस | ना. | १. एउटै डाँठमा बग्रेल्ती लामा लामा पात हुने, कुशका जस्ता पहेँला फूल फुल्ने, बास्ना आउने र जरा हुने एक जातको घाँस; उशीर। |
| 6662 | खसखस | ना. | २. त्यसैका जरा। |
| 6663 | खसखस | क्रि.वि. | १. कफ जम्नाले असजिलो हुने गरी घाँटी सगसगाउने किसिमले फुको खोकी लाग्दा घाँटी सकसकाएर; सगसग; सगसगी। |
| 6664 | खसखस | क्रि.वि. | ना. २. मनमा लागेका कुरा बोल्न वा गर्न नपाउँदा हुने असजिलोपन; मनको तुलबुली। |
| 6665 | खसखसाइ | ना. | खसखसाउने काम वा प्रक्रिया | |
| 6666 | खसखसाइनु | अ.क्रि. | खसखस लागिनु। |
| 6667 | खसखसाउनु | अ.क्रि. | घाँटीमा कफ टाँसिनाले वा अरू कुनै खराबीले असजिलो भान हुनु, घाँटी चिलाउनु, सगसगाउनु, खसखस लाग्नु। |
| 6668 | खसखसिनु | अ.क्रि. | घाँटीमा खसखस लाग्नु; खसखसाउनु। |
| 6669 | खसखसी | ना. | मनमा खेलेका कुरा अरूसँग खोल्न नपाउँदा हुने असजिलोपन; कुनै कामकुरो प्रस्ट्याउन नपाउँदा हुने सगसगी। |
| 6670 | खसखसे | वि. | नचाहिँदो कुराको चासो लिने; सरोकार नपरेका कुराको चियोचर्चो गर्ने; चाहिँदा नचाहिँदा कुरामा लागिपर्ने। |
| 6671 | खसदेश | ना. | खसहरूको निवासभूमि; खस जाति रहने देश; खसप्रदेश; खसान। |
| 6672 | खसप्राकृत | ना. | खसजातिका विशाल राज्यमा बोलिने तिनताकको भाषा। |
| 6673 | खसबाहुन | ना. | खसहरूको समूह; छेत्रीबाहुन। |
| 6674 | खसबाहुन | ना. | स्त्री. खसिनीबाहुनी। |
| 6675 | खसबोली | ना. | खसहरूद्वारा बोलिने बोली; खसप्रदेशमा बोलिने बोली; खसकुरो; खसभाषा। |
| 6676 | खसभाषा | ना. | प्राचीन नेपाली भाषाले गोर्खाली भाषाको रूप पाउनुभन्दा पूर्वको रूप; खस प्रदेशमा बोलिने भाषा; प्राचीन नेपाली भाषा; सिँजाली भाषा; खसकुरो। |
| 6677 | खसम | ना. | १. लोग्ने; पति; पोइ। |
| 6678 | खसम | ना. | २. मालिक; स्वामी। |
| 6679 | खसमस | क्रि.वि. | घाँटी खसखसाउने गरी; खसखस। |
| 6680 | खसमसाइनु | अ.क्रि. | खसखस लागिनु, खसखसाइनु। |
| 6681 | खसमसाउनु | अ.क्रि. | खसखसाउनु। |
| 6682 | खसमसिनु | अ.क्रि. | खसमसाउनु। |
| 6683 | खसरमसर | ना. | क्रम वा स्थितिको बेमेल; गडबड। |
| 6684 | खसरात | ना. | खसजाति बसेको नेपालको पश्चिमी प्रदेश; खस-प्रदेश। |
| 6685 | खसाइ | ना. | खस्ने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 6686 | खसाइनु | क.क्रि. | खसालिनु। |
| 6687 | खसाउनु | प्रे.क्रि. | खस्न लाउनु। |
| 6688 | खसाखस | क्रि.वि. | १. एकजात नढाँटीकन; खसोखास। |
| 6689 | खसाखस | क्रि.वि. | २. सरासर; खुरुखुरु। |
| 6690 | खसान | ना. | प्राचीन पश्चिमी नेपालका खसराज्यको एक प्रमुख भाग; सिन्जासाम्राज्यका दुई प्रमुख प्रान्त खसान र जडानमध्ये एक; खसप्रदेश। |
| 6691 | खसानी | ना. | १. खसानप्रदेशसित सम्बन्धित; खसानको। |
| 6692 | खसानी | ना. | २. मध्यकालीन नेपाली भाषाको एक प्रमुख भेद। |
| 6693 | खसाल्नु | स.क्रि. | १. तलतिर झार्नु गिराउनु। |
| 6694 | खसाल्नु | स.क्रि. | प्रे.क्रि. २. अर्कालाई होच्याउनु, हेला गरेर बोल्नु। |
| 6695 | खसालाइ | ना. | खसाल्ने काम वा प्रक्रिया। |
| 6696 | खसालिनु | क.क्रि. | झारिनु, गिराइनु। |
| 6697 | खसिनु | अ.क्रि. | झरिनु, गिरिनु। |
| 6698 | खसिपा | ना. | झ्याल, ढोका आदि बनाउने काममा प्रयोग गरिने काठका तछुवा, चारपाटे टुक्रा। |
| 6699 | खसिया | ना. | विशेषतः आसामको भूभागमा रहेको मातृसत्ता प्रधान हुने एक जाति। |
| 6700 | खसी | ना. | अण्डकोषको नसा चुँडाली नपुंसक बनाइएको बोको। |