|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 6801 | खानु | स.क्रि. | १. खानेकुरा मुखमा हाली चपाई वा नचपाई निल्नु; भोजन गर्नु। |
| 6802 | खानु | स.क्रि. | २. गुतार्नु हसुर्नु, घिच्नु ( निन्दार्थमा )। |
| 6803 | खानु | स.क्रि. | ३. अर्काको रुपियाँपैसा वा मालसामान आदि लिएर नतिर्नु वा फिर्ता नदिनु; पचाउनु। |
| 6804 | खानु | स.क्रि. | ४. दुःख, कष्ट, हन्डर, गोता आदि भोग्नु बेहोर्नु। |
| 6805 | खानु | स.क्रि. | ५. कुनै काम बनाइदिने निहुँले घुस लिनु भ्रष्टाचार गर्नु। |
| 6806 | खाइ | ना. | खाने काम वा प्रक्रिया। |
| 6807 | खाइकुपथ | ना. | कुनै विकृत वा हानिकारक पदार्थ खाँदा शरीरमा पर्ने नजाती असर। |
| 6808 | खाइखर्च | ना. | १. खानका लागि लाग्ने खर्च। |
| 6809 | खाइखर्च | ना. | २. खाएर मात्र रित्तिने आम्दानी। |
| 6810 | खाइखुई | वि. | तल्लो तहको; साधारण हैसियतको; निम्छरो। |
| 6811 | खाइखेती | ना. | १. व्यवसायविहीन अवस्था; बेकार अवस्था। |
| 6812 | खाइखेती | ना. | २. पुगेस-पुगेसको स्थिति; टुमटुमको अवस्था; जिनतिनको गुज्रान; लिउँचिउँ। |
| 6813 | खाइजाडो | ना. | खाएपछि हुने जाडो। |
| 6814 | खाइजियो | ना. | खान मात्र पुग्ने कमाइ; खाइजीविका; पेटपालो। |
| 6815 | खाइजीविका | ना. | खान मात्र पुग्ने कमाइ जीवनवृत्ति; निर्वाह; खाइजियो। |
| 6816 | खाइद्यौ | वि. | कामकाज केही नगरेर खान मात्र खोज्ने वा खाइ मात्र रहने; खाइबा। |
| 6817 | खाइन | ना. | खाएभोगेको वस्तु, राम्रो भोजन। |
| 6818 | खाइनपाइन | ना. | १. राम्ररी खाएपाएको जग्गाजमिन। |
| 6819 | खाइनपाइन | ना. | २. भोजनअनुसारको बल। |
| 6820 | खाइनु | क.क्रि. | खाने काम गरिनु। |
| 6821 | खाइपाइ | ना. | पहिलेदेखि खाँदै, भोग्दै आएको कुरा; खाने र भोग्ने काम (तलब, भत्ता आदि )। |
| 6822 | खाइब | ना. | थाङ्क कपडामा बुट्टा भर्ने र चित्र लेख्ने लामा; थाङ्क चित्रकार। |
| 6823 | खाइबा | वि. | कामकाज केही नगरी खान मात्र खोज्ने; खाइ मात्र रहने; खाइद्यौ। |
| 6824 | खाइबिराम | ना. | कानुनअनुसार लिन, खान नहुने कुरा लिँदा वा खाँदा हुने अपराध वा कसुर। |
| 6825 | खाइलाग्दो | वि. | झलक्क हेर्दा रहरलाग्दो; खाएअनुसार जिउडाल भएको; भरभराउँदो; हेरिरहूँ जस्तो। |
| 6826 | खाइसार | ना. | कुनै कुरालाई खाएर प्रयोजनमा ल्याउने काम; कुनै कुरालाई खाएर वा उपभोग गरेर लिइने सार्थकता। |
| 6827 | खाइसार | ना. | खाइसार कि लाइसार मरेपछि लम्पसार (उखान)। |
| 6828 | खाइहाल्दो | वि. | १. घरगृहस्थी राम्रो भएको; खानेपिउने कुराको राम्रो बन्दोबस्त भएको हुँदोखाँदो। |
| 6829 | खाइहाल्दो | वि. | २. सुन्दर, हृष्टपुष्ट; खाइलाग्दो। |
| 6830 | खाई | ना. | १. चारैतिर अग्लो, बिचमा गहिरो भएको जमिन; खाल्डो; खाडल | |
| 6831 | खाई | ना. | २. किल्ला, सहर आदिको रक्षाका निमित्त वरिपरि खनेर पानी भरिएको खाडल ; खावा; खौलो। |
| 6832 | खाक | ना. | १. कुनै वस्तु बेस्करी बलिसकेपछि बाँकी रहने क्षार पदार्थ; खरानी; भस्म। |
| 6833 | खाक | ना. | २. माटो, धुलो। |
| 6834 | खाकर | वि. | खान नपाएर ज्यादै दुब्लाएको। |
| 6835 | खाका | ना. | १. रेखाहरूबाट निर्मित आकृति वा चित्रको प्रारम्भिक रूप; रङ भर्न बाँकी रहेको रेखाचित्र। |
| 6836 | खाका | ना. | २. त्यसै खालको रेखा वा ढाँचा बनाइने कागज; नक्सा; मानचित्र। |
| 6837 | खाका | ना. | ३. समयसमयमा हुने उतारचढाउ, परिवर्तन आदि सूचना गर्ने रेखात्मक अङ्कन; ग्राफ। |
| 6838 | खाका | ना. | ४. कुनै पत्र, लेख, धान आदिको आरम्भिक रूप; रूपरेखा; मसौदा (ड्राफ्ट)। |
| 6839 | खाकी | वि. | मट्याइलो खैरो रङको; खैरो (कपडा आदि)। |
| 6840 | खाक्सी | ना. | १. खस्रा पात हुने र झुप्पादार मसिना सेता फूल फुल्ने एक रुख वा त्यसैका ससाना हरिया फल; ठेकीभाँडा आदि गन्हाएमा मस्काएर सफा पार्ने काममा प्रयोग गरिने सोही रुखको पात; खाग्सी। |
| 6841 | खाक्सी | ना. | २. काठपात आदि चिल्ल्याउन र धातुका वस्तुहरूमा जमेको कस सफा गर्न कागत वा कपडामा काँचको धुलो टाँसी बनाइएको रगड्ने खस्रो काग। |
| 6842 | खाग | ना. | गैंडाको नाकमाथिको मूल्यवान् अङ्ग। |
| 6843 | खाग | ना. | १. एक प्रकारको बलियो काठ; अग्राख। |
| 6844 | खाग | ना. | वि. २. जान्नेसुन्ने; टाठोबाटो; खप्पिस; खग्गू; खग्गड। |
| 6845 | खागमौरो | ना. | रुखमा चाका लगाएर बस्ने, मौरीले जस्तै मह पार्ने, अरिङ्गालजत्रो एक प्रकारको ठुलो मौरी | |
| 6846 | खागी | वि. | १. हे खाकी। |
| 6847 | खागी | वि. | २. जोसमनी सन्तसम्प्रदायका खागी र त्यागी दुई भेदमध्ये एक। |
| 6848 | खागो | ना. | भिरमा चाका लगाएर बस्ने एक प्रकारको ठुलो मौरी; भिरमौरी; खागमौरो। |
| 6849 | खाग्सी | ना. | १. खस्रा पात हुने र झुप्पादार मसिना सेता फूल फुल्ने एक रुख वा त्यसैका ससाना हरिया फल; ठेकीभाँडा आदि गन्हाएमा मस्काएर सफा पार्ने काममा प्रयोग गरिने सोही रुखको पात; खाग्सी। |
| 6850 | खाग्सी | ना. | २. काठपात आदि चिल्ल्याउन र धातुका वस्तुहरूमा जमेको कस सफा गर्न कागत वा कपडामा काँचको धुलो टाँसी बनाइएको रगड्ने खस्रो काग। |