|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 9101 | गलन्तिका/गलन्ती | ना. | १. सानो झारी; कमण्डलु। |
| 9102 | गलन्तिका/गलन्ती | ना. | २. जलपात्र; जलहरी | |
| 9103 | गलपासो | ना. | १. गलाको पासो; घाँटीको डोरी। |
| 9104 | गलपासो | ना. | २. पशुहरूलाई बाँध्न गलामा कसिने पासो। |
| 9105 | गलपासो | ना. | ३. आत्महत्या गर्न झुन्डिने डोरी। |
| 9106 | गलपासो | ना. | ४. गलफन्दी। |
| 9107 | गलपासो | ना. | ५. झन्झटलाग्दो गरी गर्नुपर्ने कुनै काम-कुरो। |
| 9108 | गलफन्दी | ना. | सजाय दिन अपराधीका गलामा भिराइने फलामे बन्धन; गलपासो। |
| 9109 | गलफाँसी | ना. | गलपासो; घटेसी। |
| 9110 | गलफुले | ना. | १. चम्सुरका जस्ता पात हुने, बिचमा गाँठगाँठाको झाम्टो परेको, गाईबस्तुले खाएमा गला फुल्ने एक प्रकारको भुइँझार। |
| 9111 | गलफुले | ना. | २. गलफुलो। |
| 9112 | गलफुलो | ना. | च्यापु सुनिने वा घाँटी फुलेर फुकुन्डो आउने रोग। |
| 9113 | गलबदी | ना. | चाहिँदा - नचाहिँदा कुरामा गरिने बहस; निधोमा पुग्न नसकी धेरै जनाले कुरो काटाकाट मात्रै गरेको खैलाबैला; गलफती; गलफदी। |
| 9114 | गलबन्द | ना. | गलबन्दी | |
| 9115 | गलबन्दी | ना. | प्रायः जाडोबाट बच्न गलामा बेरिने वस्त्र; मफलर। |
| 9116 | गलबा | ना. | हुलदङ्गा; दङ्गा-फसाद; विद्रोह; हल्ला। |
| 9117 | गलमगाँठो | ना. | बस्तुभाउ बाँध्दा गलामा सुर्काउनी पर्नबाट जोगाउने दाम्लाको गाँठो | |
| 9118 | गलमुद्रा | ना. | शिवजीलाई प्रसन्न गराउन पूजा गर्दा डमरुको आवाज निकाली गाला बजाउने मुद्रा। |
| 9119 | गलल्ल | क्रि.वि. | खित्का छोडेर धेरै जना हाँस्ने गरी। |
| 9120 | गलसेरा | वि. | १. गलो सेर्ने वा रेट्ने। |
| 9121 | गलसेरा | वि. | २. दीनदुःखीलाई सताउने; गरिबमारा। |
| 9122 | गलस्तन | ना. | बाख्राका गलामा झुन्डिने थुनजस्ता मासुका लुर्का। |
| 9123 | गलस्तनी | ना. | गलामा मासुका लुर्का झुन्डिएको वा चारकाने बाखो। |
| 9124 | गलहत्ती | ना. | अँठ्याएर हुत्त्याउने वा पछार्ने काम; घोक्रेछुत्ती; गर्दनी। |
| 9125 | गलहत्त्याइ | ना. | गलहत्ती लगाउने क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 9126 | गलहत्त्याइनु | क.क्रि. | गलहत्ती लाइनु; गर्दन्याइनु। |
| 9127 | गलहत्त्याउनु | स.क्रि. | गलहत्ती लाउनु; घोक्याउनु; गर्दन्याउनु। |
| 9128 | गलहस्त | ना. | घोक्याउन तयार पारिएको हातको मुद्रा; अर्द्धचन्द्र। |
| 9129 | गलहस्ती | ना. | अँठ्याएर हुत्त्याउने वा पछार्ने काम; घोक्रेछुत्ती; गर्दनी। |
| 9130 | गलहार | ना. | गलामा लगाइने, रत्न आदि अमूल्य वस्तु जडिएको हार; सुनचाँदीको माला। |
| 9131 | गला | ना. | १. टाउको र घडलाई जोड्ने बिचको गोलाकार केही लामो अङ्ग; घाँटी; कण्ठ। |
| 9132 | गला | ना. | २. सङ्गीतात्मक स्वर; आवाज। |
| 9133 | गलाइ | ना. | गल्ने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 9134 | गलाइनु | क.क्रि. | गलाउने काम गरिनु; गल्ने पारिनु। |
| 9135 | गलाउनु | प्रे.क्रि. | १. गल्ने बनाउनु, गलक्क हुने तुल्याउनु। |
| 9136 | गलाउनु | प्रे.क्रि. | २. टेक लिनेलाई कायल पार्नु; अपराध सकार्ने बनाउनु, पग्लाउनु। |
| 9137 | गलाम | ना. | १. बस्तुभाउ बाँध्दा गलामा पर्ने दाम्लाको भाग। |
| 9138 | गलाम | ना. | (उदा.- गलाम सानो भए बस्तुलाई घटेसी लाग्ने डर हुन्छ)। |
| 9139 | गलाम | ना. | वि. २. गलामा फेरो पुग्ने; गलाभरिको। |
| 9140 | गलाम गाँठो | ना. | गलामा फेरो पुग्ने ठाउँमा पारिएको गाँठो; गलमगाँठो। |
| 9141 | गला लाग्नु | टु. | १. खाएको कुरा घाँटीमा गएर अड्किनु। |
| 9142 | गला लाग्नु | टु. | २. कुनै काम नगर भन्दाभन्दै गरेर बिग्रिसकेपछि चुकचुकाउनु पछुताउ लाग्नु। |
| 9143 | गलित | वि. | १. गिलो भएको; गलेको। |
| 9144 | गलित | वि. | २. चुहेको; खसेको। |
| 9145 | गलित | वि. | ३. सडेको; कुहेको। |
| 9146 | गलित | वि. | ४. शिथिल भएको; थाकेको। |
| 9147 | गलित कुष्ठ | ना. | हातगोडाका औँला र त्यसपछि जोर्नीसम्मका अङ्ग गलेर बिस्तारै झर्ने कुष्ठ रोग। |
| 9148 | गलित यौवना | वि. | जवानी बिनाले सबै कुरो हराइसकेकी (स्त्री)। |
| 9149 | गलिनु | अ.क्रि. | गल्ने होइनु, पग्लिनु। |
| 9150 | गले | वि. | गलेको; थाकेको; जुम्सो। |