|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 9151 | गलेगन्ड | ना. | गलामा छालाको थैलो झुन्डिएको एक जातको चरो। |
| 9152 | गलेगोरु | ना. | १. काँधिएर राम्ररी नहिँड्ने वा मुस्किलले ठेलीठेली हिँडाउनुपर्ने गोरु। |
| 9153 | गलेगोरु | ना. | २. त्यस्तै गह्रुङ्गो स्वभावको मान्छे; अल्छी र लोसो मानिस। |
| 9154 | गलेनी | ना. | १. गोडाका औँलाका काप फुट्ने, च्यातिने र पाक्ने रोग। |
| 9155 | गलेनी | ना. | २. पाकेपछि कालो र खाँदा गुलियो स्वादको हुने, असारतिर पलाएर फली कात्तिकमा पाक्ने र मङ्सिरपुसमा मर्ने एक वनस्पति वा त्यसैको फल। |
| 9156 | गलेबन्द | ना. | गलबन्दी (उदा. - खुला दो - कान को राख्छ गलेबन्द भए कुनै। - लेखनाथ)। |
| 9157 | गलेश्वर | ना. | म्याग्दी जिल्लाको बेनी बजारबाट एक कोस उत्तरपट्टि कालीगण्डकी र राखुघाट खोलाका दोभानमा अवस्थित महादेव, पौराणिक उपाख्यानअनुसार सतीदेवीको गलो पतन भई शिवजी उत्पन्न भएको र प्रत्येक वर्ष बालाचतुर्दशीमा मेला लाग्ने सोही ठाउँ। |
| 9158 | गलैँचा | ना. | तनौटोमा सुतीको डोरी र बुनौटोमा भेडा वा भ्याङलुङको ऊन प्रयोग गरी विभिन्न रङका बुट्टा पारेर बुनिने, बाक्लो, नरम बिछ्यौना। |
| 9159 | गलैँची फुल | ना. | ससानो बोट हुने र रङ्गीबिरङ्गी फूल फुल्ने एक जातको फूल। |
| 9160 | गलो | ना. | १. कण्ठ; घाँटी; गला। |
| 9161 | गलो सेरा | वि. | १. गलो सेर्ने वा रेट्ने। |
| 9162 | गलो सेरा | वि. | २. दीनदुःखीलाई सताउने; गरिबमारा। |
| 9163 | गल्छी | ना. | १. एक ठाउँबाट अर्को ठाउँसम्म पुग्न ओर्लने वा उक्लने गौँडो; कतैबाट उम्कने वा कहीँ पस्ने गल्छेडो। |
| 9164 | गल्छी | ना. | २. दुई पहाडका बिचमा खोँच वा सोतो परेको ठाउँ। |
| 9165 | गल्छेडो | ना. | १. सानो बाङ्गोटिङ्गो र अप्ठेरो बाटो साँघुरो गल्ली। |
| 9166 | गल्छेडो | ना. | २. बस्तुभाउ हिँड्ने वा मूलबाटोमा मोडिने छोटो बाटो; उनाउ बाटो। |
| 9167 | गल्छेडो | ना. | ३. खोँच परेको ठाउँ; त्यस्तै अप्ठेरो काम | |
| 9168 | गल्ड्याङ्ग्रो/गल्ढ्याङ्ग्रो | वि. | १. राम्रोसँग बोल्न नजान्ने वा बोली स्पष्ट नभएको; लठेब्रो। |
| 9169 | गल्ड्याङ्ग्रो/गल्ढ्याङ्ग्रो | वि. | २. स्वर मात्र ठुलो तर बुद्धि नभएको; सिधासाधा; लाटोसुधो। |
| 9170 | गल्ड्याङ्ग्रो/गल्ढ्याङ्ग्रो | वि. | ३. हुस्सु; लन्ठ | |
| 9171 | गल्ड्याङ्ग्रो/गल्ढ्याङ्ग्रो | वि. | स्त्री. गल्ड्याङ्ग्री/गल्ढ्याङ्ग्री। |
| 9172 | गल्ती | ना. | १. नियम, रीति, सिद्धान्त आदिका दृष्टिले हुने वा गरिने भुल भुलचुक, बिराम। |
| 9173 | गल्ती | ना. | २. भाषा, व्याकरणका दृष्टिले भएको वा गरिने भुल अशुद्धि। |
| 9174 | गल्ती | ना. | ३. अनुचित काम; नसुहाउँदो आचरण। |
| 9175 | गल्यो | ना. | १. मुजा पारेर लाइएका फरियाको पोल्टामा पर्ने मुठो वा गाँठो। |
| 9176 | गल्यो | ना. | २. धानको रोपो सप्रेर मुठीभरि गाँजिएको झाङ; घाँस वा झारको ठुलो मुठो। |
| 9177 | गल्थोवाल | वि. | मुजा परेको गल्यो देखिने फरियाको पहिरन हुने (स्त्री)। |
| 9178 | गल्यो सराइ | ना. | धान रोप्ने काम। |
| 9179 | गल्थ्याइ | ना. | गल्थ्याउने क्रिया वा प्रक्रिया | |
| 9180 | गल्य्याइनु | क.क्रि. | गल्यो पारिनु; मुठो पारिनु। |
| 9181 | गल्थ्याउनु | स.क्रि. | अगाडि पर्ने फरियाको मुजा पटुकाले कसेर अँचेट्नु, गल्थो पार्नु; मुठा पार्नु। |
| 9182 | गल्प | ना. | १. विचारप्रधान वा भावपूर्ण घटनात्मक ससानो कहानी, छोटो कथा। |
| 9183 | गल्प | ना. | २. मिथ्या प्रलाप; गफ। |
| 9184 | गल्मट | ना. | पिँडालुको गाना काटेर दालमा मिसाइने चाना वा टुक्रा। |
| 9185 | गल्याँठो | ना. | काठ वा अरू कुनै वस्तुको छोटो गिँड; रुखमा वा मान्छेको शरीरमा निस्केको गाँठो वा गानु। |
| 9186 | गल्याकगुलुक | क्रि.वि. | फलफूल आदि पाकेर ज्यादै गल्ने किसिमले; फत्याकफुतुक। |
| 9187 | गल्याङमल्याङ | क्रि.वि. | हल्ला हुने वा खलबल हुने चालसँग; खल्याङमल्याङ। |
| 9188 | गल्ल | क्रि.वि. | खुसी वा खिसी व्यक्त गर्दा खित्का छाडेर हाँस्ने गरी। |
| 9189 | गल्ला | ना. | १. अन्नपात; धानचामल, मकै आदि अन्न; अनाज। |
| 9190 | गल्ला | ना. | २. खास गरी विदेशी सेनामा भर्ना गर्न भेला गरिएका युवकहरूको समूह (रङ्गरुट )। |
| 9191 | गल्ला | ना. | ३. खुत्रुके जस्तै तर खोल्ने, बन्द गर्ने गरिएको पसलेहरूको सानो बाकस। |
| 9192 | गल्लावाल | ना. | १. अन्नपातको बिक्री गर्ने व्यक्ति; अनाजको व्यापारी। |
| 9193 | गल्लावाल | ना. | २. सेनामा भर्ना गर्न रङ्गरुट जम्मा गरी लाने व्यक्ति। |
| 9194 | गल्ली | ना. | १. प्रायः सहरभित्रका घरहरूका पङ्क्तिबिचमा रहेको साँघुरो बाटो। |
| 9195 | गल्ली | ना. | २.सानो र नराम्रो बाटो। |
| 9196 | गवाइ | ना. | गाउने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 9197 | गवाइनु | क.क्रि. | गाउन लाइनु; गाउन प्रेरित गरिनु। |
| 9198 | गवाउनु | प्रे.क्रि. | गाउन लाउनु, गाउने पार्नु। |
| 9199 | गवाक्ष | ना. | आँखीझ्याल | |
| 9200 | गवाह | ना. | १. कुनै घटना जान्ने वा देख्ने व्यक्ति; कुनै विवरण वा घटनाको जानकारी राख्ने व्यक्ति। |