|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 9901 | उज्यालिनु | अ.क्रि. | उज्यालो देखिनु; चमकदार देखिनु । |
| 9902 | उज्यालो | वि. | १. अँध्यारो नभएको; प्रकाशयुक्त । |
| 9903 | उज्यालो | वि. | २. उज्जर; चम्किलो । |
| 9904 | उज्यालो | वि. | ३. सुहाउँदो; खुल्दो । |
| 9905 | उज्यालो | वि. | ना ४. प्रकाश; ज्योति । |
| 9906 | उज्राँती | ना. | हे. उजराती। |
| 9907 | उझाइ | ना. | उझाउने काम वा प्रक्रिया; उजाइ । |
| 9908 | उझाइनु | क.क्रि. | उझाउने काम गरिनु; उजाइनु । |
| 9909 | उझाउनु | स.क्रि. | हे. उजाउनु । |
| 9910 | उझिन्डिनु | अ.क्रि. | १. कुनै वस्तु अग्लो ठाउँमा डोरी आदिले बाँधिएर लट्किनु; झुन्डिनु; टाँगिनु । |
| 9911 | उझिन्डिनु | अ.क्रि. | २. घाँटीमा डोरी आदिको पासो लाएर आत्महत्या गर्नु । |
| 9912 | उझिन्डो | ना. | १. कुनै वस्तु झुन्ड्याउन दलिनमा बाँधी तल खसालिएको डोरी वा कडा; ठेकी, भुँड्को भाँडाको घाँटीमा बाँधिने डोरी । |
| 9913 | उझिन्डो | ना. | २. घाँडो; अल्झो । |
| 9914 | उझिन्ड्याइ | ना. | उझिन्डिने अवस्था वा काम। |
| 9915 | उझिन्ड्याइनु | क.क्रि. | उझिन्ड्याउने काम गरिनु । |
| 9916 | उझिन्ड्याउनु | स.क्रि. | १. झुन्ड्याउनु; टाँग्नु; लट्काउनु । |
| 9917 | उझिन्ड्याउनु | स.क्रि. | प्रे. क्रि. [ उझिन्डि+याउ + नु] २. उझिन्डो पार्नु; उझिन्डिन लाउनु । |
| 9918 | उझिन्ड्याउनु | स.क्रि. | ३. घाँडो वा अल्को लाउनु । |
| 9919 | उञ्छ | ना. | खेतबारीबाट बालीनाली काटेर भित्र्याइसकेपछि भुईंमा बाँकी रहेका वा मिल्किएका अन्न; सिला । |
| 9920 | उच्छवृत्ति | ना. | खेतबारीमा बाली भित्र्याएपछि रहेपहेको अन्न वा बाला जम्मा गरेर जीविका चलाउने काम; त्यस्तो किसिमले गरिने जीवन निर्वाह । |
| 9921 | उच्छशील | वि. | सिला खोजेर जीवन धान्ने (व्यक्ति) । |
| 9922 | उटक | ना. | १. पाहारिलो जमिन; अग्लो भूमि; थुम्की; टारी जमिन। |
| 9923 | उटक | ना. | २. पानी नलाग्ने जग्गा । |
| 9924 | उटज | ना. | घाँस, पराल वा स्याउला आदिले बनेको सानो घर; छाप्रो; झुप्रो; कुटी; झुपडी । |
| 9925 | उटपटाङ / उटपट्याङ | वि. | १. नचाहिँदो उपद्रो मात्र गरिरहने; उरन्ठेउलो । |
| 9926 | उटपटाङ / उटपट्याङ | वि. | २. चकचके; चञ्चल स्वभावको । |
| 9927 | उटपटाङ / उटपट्याङ | वि. | ३. ठट्टामस्करी गर्नुपर्ने; ठट्यौलो; उटुङ्ग्याहा । |
| 9928 | उटुङ्गी | वि. | १. उटपट्याङ कामकुरा गरेर हँसीठट्टा गर्ने; ठट्यौलो ;मजाकी । |
| 9929 | उटुङ्गो | वि. | १. हे. उटुङ्गी। |
| 9930 | उटुङ्गो | वि. | ना. २. हँस्सी; ठट्टा; दिल्लगी । |
| 9931 | उटुङ्ग्याइँ | ना. | हँसीदिल्लगी; ठट्टामस्करी; ख्यालठट्टा । |
| 9932 | उटुङ्ग्याहा | वि. | उटुङ्गी । |
| 9933 | उट्टङ्कित | वि. | १. मुद्रित ; छापिएको । |
| 9934 | उट्टङ्कित | वि. | २. उल्लेख गरिएको; उल्लिखित । |
| 9935 | उट्ठा | ना. | १. बसोबास गरेको ठाउँ छाड्ने वा छोडाउने काम; उठीबास । |
| 9936 | उट्ठा | ना. | २. बसेको ठाउँबाट रिन आदिको निहुँमा साहुले आसामीलाई हटाउने काम; बास आदि उठाउने काम। |
| 9937 | उट्ठाबास | ना. | १. बसेको ठाउँ वा घरबाट साहु आदिले जबर्जस्ती हटाउने काम; बेदखल गर्ने काम । |
| 9938 | उट्ठाबास | ना. | २. गरिरहेको व्यापार आदि बिग्रने काम; टाट उल्टने स्थिति । |
| 9939 | उट्ठीबास | ना. | हे. उट्ठाबास । |
| 9940 | उठ्नु | अ.क्रि. | १. सुतेको वा बसेको स्थितिबाट खडा हुनु; उभिनु; ठिङ्ग हुनु । |
| 9941 | उठ्नु | अ.क्रि. | २. निद्राले छाड्नु; बिउँझिनु । |
| 9942 | उठ्नु | अ.क्रि. | ३. बसेको ठाउँ छाड्नु; बसाइँ सर्नु। |
| 9943 | उठ्नु | अ.क्रि. | ४. पहिलेभन्दा उन्नति हुनु ; उँभो लाग्नु । |
| 9944 | उठ्नु | अ.क्रि. | ५. आसामी, मोही आदिबाट लिनुपर्ने रुपियाँ, बाली आदि असुलउपर हुनु । |
| 9945 | उठ्नु | अ.क्रि. | ६. गहिरो भाग पुरिनु; अग्लो हुनु । |
| 9946 | उठ | ना. | बसेको वा सुतेको स्थितिबाट उभिने काम; खडा हुने क्रिया । |
| 9947 | उठ | ना. | (उदा.- घरमा तिनलाई उठ र बस गर्ने स्थिति परेको छ ।)। |
| 9948 | उठती | ना. | आसामीबाट आउने ब्याज वा मोहीबाट आउने बालीनाली आदि; असुल; तहसिल; आयस्ता । |
| 9949 | उठतीपुठती | ना. | आयस्ता; उठती; असुल तहसिल । |
| 9950 | उठबस | ना. | १. उठ्ने र बस्ने काम । |