|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 9901 | घाँगर / घाँघर | ना. | बालिकाहरूले लाउने, कम्मरदेखि घुँडासम्म फुकेको फेर हुने पोसाक, जामा । |
| 9902 | घाँच | ना. | १. जङ्गल वरिपरिको उबडखाबड परेको जमिन; जङ्गलको छेउछाउ । |
| 9903 | घाँच | ना. | २. पहाडको फेदी, दुई डाँडाका बिच वा पुछारको सोतो जमिन | |
| 9904 | घाँटी | ना. | १. धडमाथि र शिरमुनि रहेको गोलाकार तथा लामो, भित्रबाट सास फेर्ने, बोल्ने र खाएको कुरा पेटमा पुयाउने नलीहरू भएको अङ्ग, कण्ठ, गलो । |
| 9905 | घाँटी | ना. | २. गर्धन, घिच्रो । |
| 9906 | घाँटी | ना. | ३. दुई पहाडका बिचको बाटो वा जमिन छेडो; घाटी । |
| 9907 | घाँटीको पासो | ना. | नगरी धर नपाइने साह्रै कष्टदायक काम । |
| 9908 | घाँटी पर्नु | टु | नगरी धर नपाउनु, ज्यादै सकसमा पर्नु । |
| 9909 | घाँटी पर्नु | टु | घाँटी हेरी हाड निल्नू (उखान)। |
| 9910 | घाँटु | ना. | धर्मादार पात हुने, राता फूल फुल्ने र सानो बोट हुने वनस्पतिविशेष | |
| 9911 | घाँटे | ना. | घण्टीजस्तो फूल हुने, एक प्रकारको बुट्टे झार। |
| 9912 | घाँटे | वि. | घाँटीको घाँटीसम्बन्धी । |
| 9913 | घाँटे तिलहरी | ना. | घाँटीमा मात्र ठिक हुने ऐभाँतको चिह्न, सानो खालको तिलहरी | |
| 9914 | घाँटो | ना. | केराका काइँयाहरू लाग्ने ठुलो डाँठ | |
| 9915 | घाँडो | ना. | १. गाई, भैंसी, कुकुर आदिका गलामा झुन्ड्याइने घण्ट । |
| 9916 | घाँडो | ना. | २. भाग्ने वा चोर बस्तुभाउका घाँटीमा झुन्डयाइने काठको ठेउको वा मुङ्ग्रो । |
| 9917 | घाँडो | ना. | ३. झन्झटको काम वा वस्तु। |
| 9918 | घाँस | ना. | गाईबस्तुले आहारको रूपमा खाने झार, तृण आदि र रुख वा पोथ्राका पात, मुन्टा आदि हरियोपरियो चिज । |
| 9919 | घाँस खाने | वि. | पशुजस्तो, बुद्धि नभएको । |
| 9920 | घाँसपात | ना. | १. भुईंघाँस र डालेघाँस, घाँसफुस, पातपतिङ्गर। |
| 9921 | घाँसपात | ना. | २. महत्त्वहीन वस्तु रद्दी चिज, बेकम्मा वस्तु । |
| 9922 | घाँसफुस | ना. | घाँसपात । |
| 9923 | घाँसी | ना. | घाँस काट्ने इलम लिएको मान्छे, घाँस काटेर बेची जीविका चलाउने व्यक्ति । |
| 9924 | घाँसे | वि. | १. घाँस काट्ने र बेच्ने इलम लिएको । |
| 9925 | घाँसे | वि. | २. घाँसको घाँससम्बन्धी । |
| 9926 | घाँसे गीत | ना. | घाँसीहरूले गाउने गीत, घाँस काट्ता गाइने एक प्रकारको लोकगीत (काठमाडौं उपत्यकाका काँठ र त्यसदेखि निकट पूर्वपश्चिमका भेगमा बढी प्रचलित ) | |
| 9927 | घाँसे डोको | ना. | घाँसपात गर्दा बोक्ने पानीडोकोभन्दा ठुलो खालको डोको| |
| 9928 | घाइते | वि. | १. चोटपटक लागेको, घायल । |
| 9929 | घाइते | वि. | २. जुवामा खालेले पैसा मारिएको (च्याँखे ) । |
| 9930 | घाउ | ना. | १. रगत आउने गरी कुनै हतियारबाट लागेको वा कुटपिट, ठक्कर आदिबाट भएको चोट । |
| 9931 | घाउ | ना. | २. फुटेको वा पिलिएको खटिरा । |
| 9932 | घाउ पुछाउनी | ना. | कुट्नेले कुटिनेलाई दिने धन। |
| 9933 | घाखत | ना. | चोटपटक; चोट; जखम | |
| 9934 | घागडान / घाघडा | वि. | १. खुब अनुभवी र चलाख । |
| 9935 | घागडान / घाघडा | वि. | २. धेरै सिपालु; पोख्त ; निपुण । |
| 9936 | घाचोट | ना. | पिटिएर लडेर वा कुनै दुर्घटना आदिबाट भएको घाउचोट । |
| 9937 | घाजाँच | ना. | कसैले कसैलाई कुटपिट गरेका अवस्थामा अड्डामार्फत चिकित्सकद्वारा घाउचोट, खतको रूप र अवस्था जाँच गराउने काम । |
| 9938 | घाट | ना. | १. नदीको दायाँबायाँको किनार, तीर्थस्थल | |
| 9939 | घाट | ना. | २. नदी वा जलाशयको पानी भएको ठाउँसम्म पुग्न सकिने सुगम स्थान। |
| 9940 | घाट | ना. | ३. जहाज, डुङ्गा आदिबाट ओर्लने वा तिनमा चढ्ने ठाउँ । |
| 9941 | घाट | ना. | ४. वनजाँचको चौकी । |
| 9942 | घाट | ना. | ५. गाहकीहरूको भिड । |
| 9943 | घाट | ना. | ६. आवागमनका निम्ति सजिलो पर्ने ठाउँ । |
| 9944 | घाटकर | ना. | नाउद्वारा वा पुलबाट नदी वारपार गर्दा वा मालसामान ओसारपसार गर्दा घाटमा लिइने दस्तुर । |
| 9945 | घाटगड्डी | ना. | जङ्गलबाट काठ काटेर नदीमा बगाई वा अरू कुनै प्रकारले ढुवानी गरी ल्याएर जम्मा गरिने ठाउँ । |
| 9946 | घाटा | ना. | बन्दबेपार गर्दा वा मालसामान खरिदबिक्री गर्दा साउँ वा परलभन्दा घटी हुने आय; हानि नोक्सानी ; टुटा । |
| 9947 | घाटा | ना. | विप. मुनाफा । |
| 9948 | घाटी | ना. | दुई पहाडका बिचको आवतजावत गर्ने जमिन वा बाटो । |
| 9949 | घाटी मार्ग | ना. | ठुलठुला पहाडका बिचमा नदीको पानी वा प्रवाहले काटेका ठाउँमा बनेको साँघुरो बाटो । |
| 9950 | घाटु | ना. | कुमारी युवतीहरूले मन्त्रसहितको गीत गाएर अङ्गविन्यासका साथ नाचिने पुराना कथामा आधारित गुरुङ-जातिको लोकनृत्य। |