|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 13601 | चोके | ना. | १. ठुलो घोचो वा किलामा सानो हाँगो निस्केर कुनै वस्तु झुन्ड्याउने वा त्यसमाथि बलो राख्न हुने वस्तु कापो । |
| 13602 | चोके | ना. | २. समान महत्त्वका दुई कुरा एकैचोटि आइपर्नु वा दुवै प्रथम कर्तव्यका रूपमा देखापर्नु सुँगे । |
| 13603 | चोके | ना. | वि. 3. कापो भएको (घोचो आदि) । |
| 13604 | चोके काठ | ना. | चोके भएको वा कापो परेको काठ | |
| 13605 | चोके ब्याज | ना. | ज्यादै अप्ठेरो स्थितिमा परेका व्यक्तिसित चौको वा चार दोबर पारेर लिइने ब्याज | |
| 13606 | चोक्टा | ना. | हे. चौटो | |
| 13607 | चोक्टाचाटी / चोक्टी | ना. | सानाठुला चोक्टाको समूह, चोक्टा र अरू त्यस्तै टुक्राटाक्री । |
| 13608 | चोक्टालाम्टा | ना. | कुनै वस्तुका डल्ला र लाम्चा परेका टुक्रा, मासुका छोटा र लामा टुक्रा । |
| 13609 | चोक्टो | ना. | १. चारैतिरको आकारप्रकार बराबर हुने गरी पारिएको टुक्रो, चौटो । |
| 13610 | चोक्टो | ना. | २. खेत वा बारीको सानो गहो । |
| 13611 | चोक्टो | ना. | ३. राडी, गुन्द्री आदिको चारैतिर मिलेको टुक्रो; चकटी । |
| 13612 | चोक्रा | ना. | १. रस एकदमै कम भएको वा रस ननिस्कने वस्तु । |
| 13613 | चोक्रा | ना. | २. फाटेका दुधको पानीबाट छुट्टिएको अंश छोक्रा । |
| 13614 | चोक्रा | ना. | ३. राम्ररी नजमेको दही वा मही पार्दा नफिटिने ढिका । |
| 13615 | चोक्रा | ना. | ४. गहुँको भुस चोकर | |
| 13616 | चोक्रिनु | अ.क्रि. | १. चोक्रा पर्नु । |
| 13617 | चोक्रिनु | अ.क्रि. | २. चोकरमा परिणत हुनु । |
| 13618 | चोक्रिनु | अ.क्रि. | ३. दुब्लाउनु । |
| 13619 | चोक्रिलो | वि. | १. धेरै चोक्रा भएको, फाटेर पानी र छोक्रा छुट्टिने खालको । |
| 13620 | चोक्रिलो | वि. | २. धेरै दुध नआउने (गाईभैंसी)। |
| 13621 | चोक्रिलो | वि. | ३. सुकेको । |
| 13622 | चोक्रिलो | वि. | ४. दुब्लो । |
| 13623 | चोक्रे | वि. | धेरै दुध नदिने, चोक्रिलो परेको, चोक्रयाइलो । |
| 13624 | चोक्र्याइलो | वि. | चोक्रो होलाजस्तो ; चोक्रिलो। |
| 13625 | चोखा | ना. | १. कसैले मिठो चोखो खाएको देखेर लोभिई अर्को व्यक्तिले लाएको कुदृष्टि, चोखे, नजर । |
| 13626 | चोखा | ना. | २. उक्त कुदृष्टिबाट हुन जाने तथाकथित बिगार | |
| 13627 | चोखा | ना. | १. उसिनेको आलुमा अमिलो, पिरो आदि हालेर साँधिएको वस्तु अचार, चटनी, चाट। |
| 13628 | चोखा | ना. | २. चोखेन । |
| 13629 | चोखिनु | अ.क्रि. | १ चोखो हुनु, अशुद्ध अवस्थाबाट पवित्र हुनु । |
| 13630 | चोखिनु | अ.क्रि. | २. पर सरेकी आइमाईले चारौं दिनमा नुहाइधुवाइ गरेर शुद्ध हुनु । |
| 13631 | चोखिनु | अ.क्रि. | ३. जुठो, फोहर केही नरहनु । |
| 13632 | चोखिनु | अ.क्रि. | ४. राम्रोसँग माझिनु वा पखालिनु । |
| 13633 | चोखी | ना. | १. चोखोको स्त्री रूप। |
| 13634 | चोखी | ना. | वि. २. आफ्नो धर्ममा रहेकी, परपुरुषको संसर्गमा नआएकी, सत्यबाट नडगेकी पवित्र (नारी)। |
| 13635 | चोखीनिती / निधी | ना. | शास्त्रका नियमअनुरूप चल्न वा सफा, शुद्ध रहनाका निम्ति गरिने शारीरिक एवं मानसिक आचरण; लसपस वा बिटुलो नभएको स्थिति। |
| 13636 | चोखीमाटी | ना. | विवाह, व्रतबन्ध आदिमा यज्ञको वेदी बनाउनका निम्ति कन्याहरूद्वारा खनिने, चोखो ठाउँको माटो । |
| 13637 | चोखे | ना. | हे. चोखा । |
| 13638 | चोखेन | ना. | १. पानीमा पकाएको खाने कुरो सामान्य अवस्थामा अशुद्ध हुँदैन भनी भात, पुवा आदिमा हालिने घिउ, चोखो पार्ने घिउ, तेल आदि वस्तु चोख्यान । |
| 13639 | चोखेन | ना. | २. स्त्रीहरूले रजस्वला भएको चौथो दिनमा चोखिँदा नुहाएको कपालमा हाल्ने तेल । |
| 13640 | चोखो | वि. | १. कुनै किसिमको अशुद्ध पदार्थ नपरेको, पवित्र । |
| 13641 | चोखो | वि. | २. कसैले जुठो नहालेको, बिटुलो नपारेको । |
| 13642 | चोखो | वि. | ३. अरू थोक नमिसिएको, कसर नभएको । |
| 13643 | चोखो | वि. | ४. निरपराधी निर्दोष । |
| 13644 | चोखो | वि. | ना. ५. घिउतेल; चोखेन । |
| 13645 | चोखोचाँडो | वि. | १. वास्तविकता लुकाएर साखिलो हुन खोज्ने । |
| 13646 | चोखोचाँडो | वि. | २. चोखो पनि र चाँडो पनि हुने स्वभावको । |
| 13647 | चोखोचोखो | वि.बो. | अशुद्ध ठाउँलाई गउँत आदि छर्केर चोख्याउँदा अथवा छिटो हालेर कुनै व्यक्तिलाई चोख्याउने सामाजिक प्रथाको अनुसरण गर्दा उच्चारण गरिने शब्द, विष्णु विष्णु | |
| 13648 | चोख्याइ | ना. | चोख्याउने वा चोखो पार्ने क्रिया वा प्रक्रिया | |
| 13649 | चोख्याइनु | क.क्रि. | चोखो पारिनु । |
| 13650 | चोख्याउनु | स.क्रि. / प्रे. क्रि. | १ चोखो हुने पार्नु, पवित्र तुल्याउनु । |