|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 1351 | कर्कटपाता | ना. | घर छाउने काममा प्रयोग हुने, डिल र खोल्सी वा डाँडी र डोल्सीहरू परेको टिन वा जस्ताको पाता ; जस्तापाता। |
| 1352 | कर्कटरेखा | ना. | हे. कर्करेखा। |
| 1353 | कर्कटशृङ्गी | ना. | लाम्चा पात, खैरा रङका लाम्चिला फल फल्ने, अर्को कुनै पनि वृक्षका साथ जोडिएर फस्टाउने एक प्रकारको परजीवी वृक्ष, हिक्का, वायु, अतिसार र रक्तदोषमाहित गर्ने गुण बताइएको त्यसैको फल। |
| 1354 | कर्कटिका | ना. | मानिसको जन्मदेखि जीवनपर्यन्त शरीरका विभिन्न अङ्गमा रहने, कारणवश बढेर उग्र रूप लिएमा ज्यानै जाने सम्भावना पनि हुने मांसकोषको गिर्खा वा ग्रन्थि, अर्बुद | |
| 1355 | कर्करेखा | ना. | भूगोलको विषुवत्रेखा वा भूमध्यरेखादेखि २३ / ० अंश उत्तरतिर भएको भूमध्यरेखाको समानान्तर रूपमा रहेको कल्पित भौगोलिक रेखा | |
| 1356 | कर्कली | ना. | कर्कलाको लघु रूप, कर्कलो। |
| 1357 | कर्कली | ना. | (खाऊँ त कर्कली पेट फर्कली, नखाऊँ कर्कली सासू झर्कली। - उखान।)। |
| 1358 | कर्कलो | ना. | छाता जस्तै ठुलठुला नरम पात हुने, पहेँलो घोगाजस्तो फूल फुल्ने र धेरै सेला भएको कन्द हुने एक बोट; पिँडालुको बोट। |
| 1359 | कर्कश | वि. | १. रुखो मिजास भएको, टर्रो स्वभावको। |
| 1360 | कर्कश | वि. | २. लोलोपोतो गर्न नजान्ने, खस्रो। |
| 1361 | कर्कशता | ना. | रुखो मिजास, कर्कश हुने भाव वा काम; करकरेपन। |
| 1362 | कर्काइ | ना. | कर्कने भाव, क्रिया वा प्रक्रिया। |
| 1363 | कर्काइनु | क.क्रि. | कर्कन लाइनु, टेढ्याइनु, बङ्ग्याइनु। |
| 1364 | कर्काउनु | प्रे. क्रि. | १. टेढो पार्नु, बङ्ग्याउनु, मर्काउनु। |
| 1365 | कर्काउनु | प्रे. क्रि. | २. आँखा सन्काउनु। |
| 1366 | कर्काउनु | प्रे. क्रि. | ३. काँक्रो फल आदि करक्क चपाउनु। |
| 1367 | कर्काउली | ना. | हर्पे, चौंठो आदिबाट घिउ, तेल आदि झिक्ने सानो डाडु, करछुली। |
| 1368 | कर्काटो | ना. | चारैतिरबाट बाटुलो रेखा खिच्ने एक साधन; पकोल। |
| 1369 | कर्किनु | अ.क्रि. | कर्के होइनु, टेढिनु, बाङ्गिनु। |
| 1370 | कर्के | वि. | १. करकापमा परेको अठ्याङमा परेको; द्विविधा अथवा सन्धिसर्पन आदिले गर्दा किंकर्तव्यविमूढ भएको। |
| 1371 | कर्के | वि. | २. त्यस्तो प्रकारको स्थितिमा पार्ने (कर्के दाउ, कर्के चाल इ.)। |
| 1372 | कर्के | वि. | ना. ३. कुस्तीको एक विशेष दाउ (विपक्षीलाई उम्कन नदिने गरी अँठ्याउने चाहिँ )। |
| 1373 | कर्के | वि. | ४. बागो, छड्के, टेढो। |
| 1374 | कर्कोटक | ना. | पुराणप्रसिद्ध आठ नागमध्ये एक। |
| 1375 | कर्क्याइ | ना. | कर्क्याउने काम वा प्रक्रिया। |
| 1376 | कर्याहट | ना. | कर्किने चाल वा भाव; सोझो स्थितिबाट झुक्ने वा ढल्न खोज्ने स्थिति। |
| 1377 | कर्क्यौली | ना. | हे. कर्काउली। |
| 1378 | कर्खा | ना. | १. वीरता तथा वीर पुरुषका प्रशंसा वा सम्झनामा गाइने साहस र वीरता सञ्चारित गर्ने गाथा। |
| 1379 | कर्खा | ना. | २. वीरताको बखान गरिने र त्यस्तै वा थेगो भएको एक प्रकारको नेपाली लोकगीत र लोकगाथा, नेपालका गन्धर्व जातिले कुनै वीर पुरुषका सम्झनामा गाउने प्रसिद्ध गीत वा गाथा। |
| 1380 | कर्खावाल | ना. | कर्खा गाउने जाति, वीरपूजक; भाट। |
| 1381 | कर्चुलो | ना. | एकातिर डाडु र अर्कातिर पन्युँ भएको वा एकातिर पन्युँ मात्र भएको, पकाएको वस्तु चलाउने भाँडो। |
| 1382 | कर्धुली | ना. | हर्पे, ठेकी आदिमा राखिएको वस्तु (घिउतेल आदि) झिक्ने अर्थात् घिउतेल सुमर्ने सानो डाडु, कर्क्यौली | |
| 1383 | कर्जा | ना. | निश्चित अवधिमा ब्याजसहित वा विनाब्याज फर्काउने गरी अरूबाट लिइएको रकम रिन ऋण सापट। |
| 1384 | कर्जा सुरक्षण | ना. | कसैलाई दिइएको रिन वा सापट नडुबोस् भनी मिलाइने चाँजो ऋणका रूपमा प्राप्त चलअचल सम्पत्ति हिनामिना हुन नदिने प्रबन्ध। |
| 1385 | कर्जा सुरक्षण नियम | ना. | ऋण वा धितोको सुरक्षाका लागि सम्बन्धित वित्तीय निकायबाट तर्जुमा गरिएको नियम। |
| 1386 | कर्ण | ना. | १. कान। |
| 1387 | कर्ण | ना. | २. त्रिभुजका समकोणका सामुन्नेको रेखा। |
| 1388 | कर्ण | ना. | ३. पटला वा नाउको गतिलाई हावाद्वारा नियन्त्रित गराउने साधन, पतवार। |
| 1389 | कर्ण | ना. | ४. अविवाहित अवस्थामा कुन्तीबाट जन्मेका महाभारतप्रसिद्ध सूर्यपुत्र। |
| 1390 | कर्ण | ना. | वि. ५. महादानी; अति उदार। |
| 1391 | कर्णकटु | वि. | कानले सुन्न पनि अप्ठेरोलाग्दो सुन्दा अप्रिय लाग्ने, श्रुतिकटु। |
| 1392 | कर्णगोचर | वि. | थाहा पाइएको, कानले सुनिएको जानकारी भएको। |
| 1393 | कर्णधार | ना. | १. नाउ वा डुङ्गा खियाएर जीविका गर्ने व्यक्ति; बोटे, माझी, मल्लाह। |
| 1394 | कर्णधार | ना. | २. कुनै संस्था वा कार्यालयको मुख्य अधिकारी, प्रमुख शासक। |
| 1395 | कर्णधार | ना. | वि. ३. पार लाउने (व्यक्ति); सिपालु पोख्। |
| 1396 | कर्णपरम्परा | ना. | १. एक कानबाट अर्को कान र त्यसबाट पनि अर्को कान हुँदै फैलिएर आएको कुरा मान्छे मान्छे वा पुस्ता पुस्ताबाट सुनिँदै आएको खबर, श्रुतिपरम्परा, हल्ला। |
| 1397 | कर्णपरम्परा | ना. | २. गोप्य राख्न खोजिएको तर कानेखुसी हुँदै झन् फैलिएको कुरोकन्थो। |
| 1398 | कर्णपरीक्षण | ना. | यन्त्रद्वारा गरिने, कानभित्र भएको रोगसम्बन्धी जाँच पडताल; श्रवणशक्तिको मापन | |
| 1399 | कर्णपिशाची | ना. | तन्त्रशास्त्रका अनुसार अदृश्य रूपमा साधकसामु आई कानमा खुसुक्क परोक्ष ज्ञान दिने भनिएको एक देवयोनि। |
| 1400 | कर्णपीडा | ना. | कान दुख्ने रोग; कानको दुखाइ। |