|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 1401 | कर्णफूल | ना. | आइमाईले कानको कोपिलामा लगाउने ल्वाङ जस्तै आकारको प्रायः सुनबाट बनेको गहना, कानमा पहिरिने फुली। |
| 1402 | कर्णफूल | ना. | कर्णभूषण- ना. प्रायः नारी जातिले शृङ्गारका लागि कानमा लगाउने गहना (ढुङ्ग्री, टप, मुन्द्री आदि)। |
| 1403 | कर्णवेध | ना. | गर्भाधानदेखि लिएर विवाहपर्यन्त गरिने षोडश संस्कारमध्ये कान छेड्ने वैदिक वा तान्त्रिक कर्म। |
| 1404 | कर्णशूल | ना. | १. कान दुख्ने रोग, कानको शूल, कर्णपीडा। |
| 1405 | कर्णशूल | ना. | २. कानको जरामा आउने एक किसिमको खटिरा, काने खटिरो। |
| 1406 | कर्णाली | ना. | १. पश्चिम नेपालको प्रसिद्ध र ठुलो नदी, कर्नाली। |
| 1407 | कर्णाली | ना. | २. सोही नदीका नाममा नामकरण गरिएको अञ्चल कर्णाली अञ्चल। |
| 1408 | कर्णिका | ना. | १. कमलको बिचमा रहने ग्रन्थि वा गाँठो, कमलगट्टा। |
| 1409 | कर्णिका | ना. | २. कर्णफूल। |
| 1410 | कर्णिका | ना. | ३. माझी औंलो। |
| 1411 | कर्णिकार | ना. | ल्वाङका आकारको बास्नादार फूल फुल्ने सानो रुख, कनकचम्पा, काँढे चाँप। |
| 1412 | कर्णेजप | वि. | १. खोजी खोजी अर्काको चुक्ली लाएर हिँड्ने, मन्त्र जपे जस्तै अरूले नसुन्ने गरी कसैको नराम्रो कुरा अर्काको कानमा सुटुक्क भन्ने छुल्याहा। |
| 1413 | कर्णेजप | वि. | ना. २. चुक्ली लगाई हिँड्ने व्यक्ति। |
| 1414 | कर्णेल | ना. | मेजरभन्दा माथिल्लो तहको पल्टनिया एक दर्जा; प्रमुख महासेनानी। |
| 1415 | कर्तन | ना. | छुरी, चुलेंसी आदिले काट्ने वा खोल्स्याउने काम, तह मिलाएर केश, नीलकाँडा आदि छाँट्ने काम। |
| 1416 | कर्तनी | ना. | चोर औँलो र बुढी औँलो प्वालभित्र पसालेर अँठ्याउँदा धातु आदिका दुई फग्ल्याँटाको धार जोडिई कपडा, केश काट्न वा छाँट्न मिल्ने, बिचमा सानो चुकुल भएको हतियार, कैंची, कर्तनु। |
| 1417 | कर्तनी | ना. | २. चक्कु, छुरा। |
| 1418 | कर्तरी | ना. | हे. कर्तनी। |
| 1419 | कर्तव्य | ना. | १. कुलपरम्परा, नीतिनियम तथा सामाजिक आवश्यकतानुसार गर्नुपर्ने वा अँगालिने काम गर्न लायक राम्रो आचरण वा क्रियाकलाप। |
| 1420 | कर्तव्य | ना. | २. नैतिकताविरुद्ध हुने काम नजाती आचरण, टुना, मोहनी, विषप्रयोग र प्रहार आदिबाट कुनै व्यक्तिको ज्यान लिने दुस्साहस, कालो कर्तु। |
| 1421 | कर्तव्य | ना. | (उदा.- काकालाई कर्तव्य गरी मारेको अभियोगमा समरबहादुर पक्राउमा परेको छ।)। |
| 1422 | कर्तव्यपरायण | वि. | कर्तव्यअनुकूल आचरण गर्ने; कर्तव्यनिष्ठ, धर्मपरायण। |
| 1423 | कर्तव्यपालन | ना. | कर्तव्यअनुसारको व्यवहार गर्न लायक आचरण वा उचित व्यवहारको पालना। |
| 1424 | कर्तव्यले मरेको | वि. | आफ्नै कालगतिले मरेको नभई अरूकै बदमासी, प्रहार वा विषप्रयोग आदिबाट मरेको, कुनियतबाट ज्यान गएको। |
| 1425 | कर्तव्यले मरेको | वि. | कर्तव्याकर्तव्य - ना. सामाजिक-धार्मिक नीति-नियमबमोजिम गर्न हुने र गर्न नहुने काम उचित र अनुचित आचरण। |
| 1426 | कर्ता | वि. | १. गर्ने। |
| 1427 | कर्ता | वि. | २. बनाउने; रचना गर्ने। |
| 1428 | कर्ता | वि. | ना. ३. कर्ता, कर्म, करण, सम्प्रदान, अपादान र अधिकरण कारकमध्ये पहिलो कारक; क्रियाव्यापारको प्रमुख सञ्चालक, प्रायः प्रथमा विभक्तिद्वारा प्रतिनिधित्व गरिने कारक, कर्तृकारक। |
| 1429 | कर्ता | वि. | ४. ब्रह्मा। |
| 1430 | कर्ता | वि. | ५. ईश्वर। |
| 1431 | कर्ता | वि. | ६. मरेका जन्तुको पोलिएको छाला (प. ने.)। |
| 1432 | कर्ताधर्ता | १. कुनै कामकुरामा बढी खट्ने वा प्रमुख रूपमा रहेको व्यक्ति, परिवार, संस्था, विशेष कार्य आदिको मूली व्यक्ति, सर्वेसर्वा। | |
| 1433 | कर्ताधर्ता | वि. २. कुनै कामकुरो गर्ने वा गर्न सक्ने अधिकार पाएको, हर्ताकर्ता। | |
| 1434 | कर्तार | वि. | १. गर्ने; कर्ता। |
| 1435 | कर्तार | वि. | ना. २. ईश्वर। |
| 1436 | कर्तु | वि. | काम गर्ने। |
| 1437 | कर्तु | वि. | ना. २. कर्ता (ईश्वर, ब्रह्मा, शिव, विष्णु, भाग्य इ.)। |
| 1438 | कर्तु | वि. | (उदा.- उनी मानिसको सुखका निम्ति कार्य र कर्तु मिल्नुपर्छ भन्ने विश्वास राख्छन्।)। |
| 1439 | कर्तुत | ना. | १. योजनाबद्ध तरिकाबाट गरिएको नराम्रो कार्य, षड्यन्त्र, कर्तव्य। |
| 1440 | कर्तुत | ना. | (उदा.- विनाकर्तुत श्याम मरेको होइन भनी डाक्टरहरूले पुलिससमक्ष विवरण पेस गरे। ) २. नराम्रो ढङ्गको काम, बसउठ, बोलीचाली, व्यवहार, चालामाला आदि। |
| 1441 | कर्तुत | ना. | (उदा.- उसको कर्तुत देखेर मलाई दिक्क लागिसक्यो।)। |
| 1442 | कर्तृक | वि. | कुनै नामको पछि समस्त रूपमा रहेर 'बनाएको' भन्ने अर्थ बुझाउने एक उत्तरपद ( ईश्वरकर्तृक, भानुभक्तकर्तृक, स्वकर्तृक इ.)। |
| 1443 | कर्तृत्व | ना. | १. कुनै कार्य गर्ने वा गर्न सक्ने सामर्थ्य, कर्ताको भाव वा धर्म। |
| 1444 | कर्तृत्व | ना. | २. व्याकरणअनुसार कर्ताकारक रहेको स्थिति। |
| 1445 | कर्तृवर्ग | ना. | कार्यकर्ता वा कर्मचारीहरूको समूह। |
| 1446 | कर्तृवाचक | वि. | व्याकरणमा कर्तालाई बुझाउने वा जनाउने (पद वा क्रिया)। |
| 1447 | कर्तृवाच्य | ना. | व्याकरणको नियमअनुसार क्रियाव्यापारले प्रत्यक्ष रूपमा कर्तापदलाई सङ्केत गर्ने वाच्य। |
| 1448 | कर्तृवाच्य | ना. | (जस्तो- राम पुस्तक पढ्छ' यो कर्तृवाच्य हो)। |
| 1449 | कर्द | ना. | चक्कुजस्तो नमोडिने सानो हतियार, चक्कुका आकारको सानो हतियार। |
| 1450 | कर्द | ना. | (खुकुरीभन्दा कर्द लाग्ने, बाबुभन्दा छोरो जान्ने। उखान।)। |