|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 2751 | कायकल्प | ना. | १. औषधी उपचारद्वारा रुग्ण वा वृद्ध व्यक्तिलाई तन्दुरुस्त वा युवक बनाउने क्रिया। |
| 2752 | कायकल्प | ना. | २. उलटपलट, परिवर्तन। |
| 2753 | कायचिकित्सा | ना. | शरीरका सबै रोगको औषधोपचार गर्ने आयुर्वेदको एक विभाग। |
| 2754 | कायदा | वि. | हे. काइदा | |
| 2755 | कायम | वि. | १. जहाँको तहीँ रहेको; टसमस नभएको, स्थिर। |
| 2756 | कायम | वि. | २. पहिलेजस्तो; जस्ताको तस्तो। |
| 2757 | कायम | वि. | ३. तोकिएको; मुकर्र। |
| 2758 | कायम | वि. | ४. ठेगानामा आएको; साबि। |
| 2759 | कायममुकायम | वि. | कुनै पदको स्थायी कर्मचारी कारणवश अनुपस्थित रहेमा वा सो पद खाली भएमा काम चलाउनका लागि सोही पदमा काम गर्ने (व्यक्ति); माथिल्लो तहको कर्मचारीको अनुपस्थितिमा सो तहको अधिकार र सुविधा पाउने गरी मुकर्र गरिएको (कायममुकायम सचिव, कायममुकायम जिल्ला शिक्षा अधिकारी इ.); कार्यवाहक; स्थानापन्न। |
| 2760 | कायममुकायम | वि. | सङ्क्षे.- का. मु.। |
| 2761 | कायर | वि. | हे. काँतर। |
| 2762 | कायल | वि. | १. कुनै कसुर वा अपराधबारे साबित हुने, आफ्नो दोष वा गल्तीमा कायल भएको साबि। |
| 2763 | कायल | वि. | २. पाइला पाइलामा सताइएको; हैरान; लाचार। |
| 2764 | कायलनामा | ना. | अपराध, कसुर वा गल्ती स्वीकार गरी लेखिदिने कागत; अड्डा, अदालतका रोहबरमा साबित हुने व्यक्तिले काल भई लेखिदिने कागत वा लिख। |
| 2765 | कायस्य | ना. | १. लेखापढी गरेर जीवन चलाउने व्यक्ति मुनिम। |
| 2766 | कायस्य | ना. | २. प्रायः तराईमा बस्ने एक जाति, काइते। |
| 2767 | काया | ना. | शरीर, देह। |
| 2768 | काया | ना. | (उदा.- मायामा काया फाल्न सकिँदैन।)। |
| 2769 | कायाकल्प | ना. | १. शरीरको पूरै शुद्धि वा परिवर्तन हुने क्रिया वा व्यवस्था। |
| 2770 | कायाकल्प | ना. | २. तरुनोपना ल्याउने त्यस्तो चिकित्सा। |
| 2771 | कायाकैरन | ना. | १. भएभरको बेहोरा ; वृत्तान्त-वर्णन। |
| 2772 | कायाकैरन | ना. | २. धामीले बक्ने शब्द | |
| 2773 | कायापलट | ना. | १. ठुलो परिवर्तन; भारी हेरफेर। |
| 2774 | कायापलट | ना. | २. शरीर वा रूप अर्कै भएर फेरिने काम; कायाकल्प हुने अवस्था। |
| 2775 | कायिक | वि. | काया वा शरीरसम्बन्धी; शारीरिक, देहविषयक | |
| 2776 | कार | वि. | १. नाम शब्दको पछाडि लागेर 'बनाउने', 'गराउने', 'रचना गर्ने' आदि कार्यबोध गराउने शब्द (ग्रन्थकार, कथाकार इ.)। |
| 2777 | कार | वि. | २. काम गर्ने, कार्य गर्ने। |
| 2778 | कार | वि. | ना. ३. वर्णमालाका अक्षरको पछाडि लागेर तिनलाई नामका रूपमा चिनाउने शब्द (आकार, उकार इ.)। |
| 2779 | कार | वि. | ४. अनुकरण आदि ध्वनिको बोध गराउने शब्द (हुङ्कार, झङ्कार इ.)। |
| 2780 | कार | वि. | ५. पूरकका रूपमा आउने शब्द ( केरकार, कोरकार इ.)। |
| 2781 | कार | ना. | चार पाङ्ग्रा भएको, इन्धनले चल्ने सानो आरामदायी सवारी साधन, मोटरकार। |
| 2782 | कारक | ना. | १. व्याकरणमा क्रियाका साथ साक्षात् सम्बन्ध राख्ने शब्द, वाक्यविन्यासगत सम्बन्ध देखाउन नाम, सर्वनाम वा विशेषणमा देखापरेको रूपभिन्नता। |
| 2783 | कारक | ना. | वि. २. बनाउने; अभिनय गर्ने; सम्पादन गर्ने (व्यक्ति)। |
| 2784 | कारक | ना. | ३. कुनै पनि रूपले कार्यसम्पादन गर्न प्रत्यक्ष रूपले सहायक। |
| 2785 | कारकग्रह | ना. | जन्मकुण्डलीमा रहने मुख्य ग्रह। |
| 2786 | कारकेर | ना. | १. अभियुक्त वा दोषीलाई केर्ने काम, साबिती बयान लिने कार्य; सोधपुछ गर्दै तथ्य पत्तो लगाउने कार्य; कार। |
| 2787 | कारकेर | ना. | २. केर्ने र मेट्ने काम, केरमेट | |
| 2788 | कारखाना | ना. | कुनै चिजबिज तयार पार्ने, बनाउने वा उत्पादन गर्ने घर; हात वा यन्त्रद्वारा मालसामानहरू तयार पार्ने ठाउँ, औद्योगिक प्रतिष्ठान। |
| 2789 | कारण | ना. | १. प्रभाव वा परिणाम उत्पन्न गर्ने कुनै पनि मूल तत्त्व वा व्यक्ति; कुनै पनि कार्य, भावना आदिका निमित्तको हेतु अभिप्रेरणा वा आधार; हेतु; तर्क, आधार, प्रयोजन; उद्देश्य। |
| 2790 | कारण | ना. | २. उपकरण; साधन। |
| 2791 | कारण | ना. | ३. काव्य वा नाटकको मूल वा कथावस्तु। |
| 2792 | कारण | ना. | ४. प्रमाण दस्तावेज। |
| 2793 | कारणपूजा | ना. | विशेष पर्व वा उत्सवहरूमा देवतालाई स्नान गराई परम्परागत विधिविधानअनुसार पूजादि गर्ने क्रिया, देवपूजाको एक विशेष विधि | |
| 2794 | कारणमाला | ना. | १. वर्णित वस्तुको कार्यकारण सम्बन्ध देखाउँदा पूर्व पूर्व कारण र पर पर कार्य अथवा पूर्व पूर्व कार्य र पर पर कारणको क्रमलाई आधार बनाइने शृङ्खलामूलक अर्थालङ्कारको प्रकार। |
| 2795 | कारणमाला | ना. | २. कारणहरूको परस्परसम्बद्ध शृङ्खला। |
| 2796 | कारणवश | क्रि.वि. | कुनै कारणको अधीनमा परेर कुनै उद्देश्य वा प्रयोजनले गर्दा। |
| 2797 | कारणी | वि. | १. मुख्य नाइके, प्रधान, मूल, कारनी। |
| 2798 | कारणी | वि. | ना. २. कुनै काम गर्ने धेरै व्यक्तिहरूमध्ये प्रमुख व्यक्ति, सम्बद्ध व्यक्ति। |
| 2799 | कारतुस | ना. | हे. कार्तोस। |
| 2800 | कारबाई | ना. | हे. कारबाही। |