|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 4301 | कुर्ता | ना. | कठालो भएको वा नभएको र बाहुलामा कफ नभएको, कुना परेको फेर हुने, प्रायः गर्मी याम वा गर्मी ठाउँमा लगाइने कमिजका ढाँचाको पहिरन; एक प्रकारको फत्तु वा अलखा। |
| 4302 | कुर्ता सलवार | ना. | कुर्तासहितको सलवार; कुर्ता र सलवार। |
| 4303 | कुर्था | ना. | हे. कुर्ता। |
| 4304 | कुर्नी | ना. | एक प्रकारको जङ्गली लहरो। |
| 4305 | कुर्नेस/कुर्नैस | ना. | १. नुहेर गरिने सलाम, नम्रतापूर्वक गरिने नमस्कार। |
| 4306 | कुर्नेस/कुर्नैस | ना. | ( यो शब्द नेपालीमा विशेष गरी एकतन्त्री जहानियाँ शासनमा प्रचलित थियो)। |
| 4307 | कुर्नेस/कुर्नैस | ना. | २. साइकलका पाङ्ग्राको बिचमा पर्ने डन्डीका दुवैतिर रहने गेडी अड्याउने एक प्रकारको ढिम्री। |
| 4308 | कुर्बानी | ना. | बलि हुने काम; बलिदान। |
| 4309 | कुर्मी | ना. | तराईतिर बस्ने तरकारी बेच्ने एक जाति। |
| 4310 | कुर्र | क्रि.वि. | १. ससाना बालकसँग खेल्दा कानैमा मुख लगेर 'कानाकाना' गर्दै स्नेहपूर्वक भनिने शब्द। |
| 4311 | कुर्र | क्रि.वि. | २. गीतको टुङ्ग्याउनी वा रहनीमा सुर मिलाउन भनिने प्रेमसूचक शब्द | |
| 4312 | कुर्लनु | अ.क्रि. | १. चड्का स्वरले बोल्नु वा जोस र रिसले कराउनु। |
| 4313 | कुर्लनु | अ.क्रि. | २. ढुकुर आदि चराले बोल्नु। |
| 4314 | कुर्लाइ | ना. | कुर्लने काम वा प्रक्रिया | |
| 4315 | कुर्लाइनु | क.क्रि. | कराउन लाइनु, कुर्लन लाइनु। |
| 4316 | कुर्लाउनु | प्रे. क्रि. | कराउन लाउनु, कुर्लन लाउनु। |
| 4317 | कुर्लिनु | अ.क्रि. | ठुलो स्वरले कराउनु वा बोलिनु। |
| 4318 | कुर्ले ढुकुर | ना. | चड्का र गुन्जने खालको बोली हुने ठुलो जातको ढुकुर। |
| 4319 | कुर्सिलो | ना. | चिन्डेका जस्तै पात हुने, पहराहुँदो पलाउने एक प्रकारको घाँस। |
| 4320 | कुर्सियो | ना. | कपडामा बुट्टा काढ्ने आरोका ढाँचाको टुप्पो मास्तिर फर्केको सुइरो | |
| 4321 | कुर्सी | ना. | पछिल्तिर आडा भएको चारखुट्टे अग्लो आसन, गद्दादार मेच, कुर्ची। |
| 4322 | कुल १ | वि. | जम्मा, सबै समस्त सम्पूर्ण तमाम; बेमाख। |
| 4323 | कुल २ | ना. | १ पितापुर्खादेखिको एउटै थर, गोत्र, सम्बन्ध आदिको घराना, वंश। |
| 4324 | कुल २ | ना. | २ जातिबन्धुहरूको समूह, बिन्द्रालो; खानदान। |
| 4325 | कुल २ | ना. | ३. समूह, समुदाय। |
| 4326 | कुलक | वि. | १. असल कुलमा जन्मेको। |
| 4327 | कुलक | वि. | २. कारिगर तहको प्रधान। |
| 4328 | कुलक | वि. | ना. ३. उच्च कुलमा जन्मेको शिल्पकार। |
| 4329 | कुलक | वि. | ४. एक वाक्यभित्र पर्ने पाँच र पाँचभन्दा बढी श्लोकहरूको समूह। |
| 4330 | कुलकलङ्क | ना. | १. कुलको मानप्रतिष्ठा स्वाहा पार्ने काम। |
| 4331 | कुलकलङ्क | ना. | वि. २. कुलमा कलङ्क वा दाग लगाउने; कुलाङ्गार। |
| 4332 | कुल कविला | ना. | जहानछोराछोरी। |
| 4333 | कुल कुटुम्ब | ना. | जाति र सरसाइनुका नातादार, इष्टमित्र बन्धुवर्ग। |
| 4334 | कुलक्षण | ना. | खराब लक्षण, कुलच्छिन; अलच्छिन; अमङ्गल; बिच्छुक | |
| 4335 | कुलक्षणी | वि. | खराब लक्षण भएकी, अलच्छिनी (स्त्री)। |
| 4336 | कुलगुरु | ना. | पितापुखदिखि मान्दै वा पुज्दै आएका गुरु; कुलका गुरु, वंशका गुरु। |
| 4337 | कुलघर | ना. | १. कुलपरम्परादेखि बसिआएको जेठो घर। |
| 4338 | कुलघर | ना. | २. वंशको मुख्य घर। |
| 4339 | कुलघर | ना. | ३. कुलीनको घर। |
| 4340 | कुलघरान | ना. | १. असल चालचलन भएको घर; श्रेष्ठ घराना; उत्तम खानदान; उच्च कुल। |
| 4341 | कुलघरान | ना. | २. वंश र घरको चालचलन। |
| 4342 | कुलघरानियाँ | वि. | उत्तम कुलको कुलघरानको। |
| 4343 | कुलच्छिन | ना. | नराम्रो वा नजाती लच्छिन; अलच्छिन; अमङ्गल। |
| 4344 | कुलच्छिनी | वि. | १. कुलच्छिन भएको। |
| 4345 | कुलच्छिनी | वि. | २. नराम्रो लच्छिन हुने (स्त्री)। |
| 4346 | कुलट | ना. | आफूले जन्माएदेखि बाहेकका छोरा ; धर्मपुत्र; पालित पुत्र | |
| 4347 | कुलटा | ना. | १. धेरै मानिससँग सम्बन्ध राख्ने आइमाई, व्यभिचारिणी स्त्री; रण्डी, वेश्या। |
| 4348 | कुलटा | ना. | २. विवाहित पतिलाई छोडी पोइल जाने स्त्री। |
| 4349 | कुलत | ना. | नराम्रो बानीबेहोर; खराब वा नजाती लत, कुव्यसन। |
| 4350 | कुलतन्त्र | ना. | कुनै विशिष्ट कुलको नायकले नै राज्यको शासन गर्ने वा चलाउने शासनपद्धति। |