|
|
|
|
|
|---|---|---|---|
| 4401 | कुलकुली | ना. | (उदा.- घर छाडेर आएदेखि उनको सम्झनाले मनमा कुल्ली लागेकै छ)। |
| 4402 | कुल्चनु | स. क्रि. | १. कुनै वस्तुमाथि गोडाले टेक्न पैच्तु। |
| 4403 | कुल्चनु | स. क्रि. | २. सजिलैसँग जित्नु, किच्नु। |
| 4404 | कुल्चाइ | ना. | कुल्चने काम वा प्रक्रिया। |
| 4405 | कुल्चाइनु | क.क्रि. | गोडाले टेकाइनु, कुल्चन लाइनु। |
| 4406 | कुल्चाउनु | प्रे. क्रि. | कुल्चन लाउनु, पैतालाले थिचाउनु। |
| 4407 | कुल्चिनु | क.क्रि. | १. गोडाले टेकिनु, कुल्चने काम गरिनु। |
| 4408 | कुल्चिनु | क.क्रि. | अ.क्रि. २. कुल्चने काम हुनु। |
| 4409 | कुल्चिनु | क.क्रि. | स. क्रि. ३. कुल्चनु, गोडाले थिच्नु। |
| 4410 | कुल्चीमिची | क्रि.वि. | बेसरी कुल्चने वा खुदने किसिमले। |
| 4411 | कुल्च्याइ | ना. | कुल्चिने काम वा प्रक्रिया | |
| 4412 | कुल्फी | ना. | १. चुरोट हालेर खाइने धातु, ढुङ्गा आदिको सानो नली वा ढुङ्ग्रो। |
| 4413 | कुल्फी | ना. | २. हुक्काका नलीको टुप्पामा जडिने धातुको बागो नली वा ढुङ्ग्रो। |
| 4414 | कुल्फी | ना. | ३. कुनै चिजमा घुम्न वा त्यसलाई घुमाउन कसिने धातुको टुक्रो। |
| 4415 | कुल्फी | ना. | ४. दुध हालेर बरफ जस्तै जमाइने टिनको गोलो, लाम्चिलो भाँडो वा ढुङ्ग्रो। |
| 4416 | कुल्फी | ना. | ५. मलाई बरफ | |
| 4417 | कुल्या | ना. | १. कुलो, नहर। |
| 4418 | कुल्या | ना. | २. नाला, सानो नदी। |
| 4419 | कुल्यान | वि. | कुलको कुलमा चलेको; कुल वा परम्परासम्बन्धी। |
| 4420 | कुल्याहा | वि. | १. कुललाई पिर्ने, कुललाई बिगार गर्ने। |
| 4421 | कुल्याहा | वि. | २. विद्रोही, षड्यन्त्रकारी। |
| 4422 | कुल्ल | क्रि.वि. | पानी, कुलो आदि बग्दा वा कुल्ला गर्दा एकै झमटमा आवाज आउने किसिमले। |
| 4423 | कुल्ला | ना. | मुख सफा पार्न मुखमा पानी लिएर कुलकुल थुक्ने काम। |
| 4424 | कुल्ली | ना. | खास गरी कारखाना, स्टेसन आदिमा भारी बोकेर जीविका चलाउने ज्यामी, भरिया; मजदुर। |
| 4425 | कुवा | ना. | हातले पानी उभाउन सकिने वा भेटिने, मानिसले बनाएको सानो जलाशय; कुवा। |
| 4426 | कुवाको ब्याङ | वि. | केही नदेख्ने वा थाहा नपाउने, अँध्यारोमा बसेको; बुद्ध| |
| 4427 | कुवाच्य | ना. | १. अरूको मनमा बिभने वचन, दुर्वचन, दुर्वाच्य | |
| 4428 | कुवाच्य | ना. | २. हेलाको बोली, गाली। |
| 4429 | कुवापाते | ना. | लाम्चिला पात तथा बाहिर सेतो र भित्र हरियो हुने, गाईवस्तुलाई खुवाइने एक प्रकारको बुटो | |
| 4430 | कुविचार | ना. | खराब विचार, नराम्रो भावना। |
| 4431 | कुविचार | ना. | (उदा.- कुविचारमा लाग्ने मानिस उँभो लाग्न गाह्रो हुन्छ। )। |
| 4432 | कुवेर | ना. | हे. कुबेर। |
| 4433 | कुव्यवहार | ना. | कसैप्रति गरिने खराब वा नराम्रो व्यवहार; अनुचित काम वा व्यवहार। |
| 4434 | कुव्यवहार | ना. | (उदा.- कुव्यवहार गर्ने मानिससित सङ्गतै नगरे बेस हुन्छ)। |
| 4435 | कुश | ना. | १. धार्मिक कार्य तथा यज्ञ आदिमा चाहिने पवित्र मानिएको काँसजस्तो एक प्रकारको भार वा घाँस। |
| 4436 | कुश | ना. | २. दुवैपट्टि धारमा मसिना दाँतजस्ता काँढा भएको धेरै प्राचीन कालको एक हतियार। |
| 4437 | कुश | ना. | ३. रामका जेठा छोराको नाम। |
| 4438 | कुश | ना. | ४. पुराणअनुसार एक द्वीपको नाउँ। |
| 4439 | कुशकण्डिका | कुशद्वारा यज्ञवेदीको संस्कार गर्ने वेदमन्त्र, अग्निस्थापना गर्ने प्रारम्भिक काम | | |
| 4440 | कुशग्रन्थि | ना. | १. कुशको ग्रन्थि। |
| 4441 | कुशग्रन्थि | ना. | २. कुनै कुनै कुशको जरामा पाइने विशेष प्रकारको गाँठो | |
| 4442 | कुशबिर्ता | ना. | राजामहाराजाहरूबाट हातमा तिलकुश लिई सबै तिरोको रकम माफ गरेर ब्राह्मणलाई दानका रूपमा बकस दिएको बिर्ता (जग्गा) | |
| 4443 | कुशल | वि. | १. कुश नामको हतियार चलाउन सिपालु। |
| 4444 | कुशल | वि. | २. कुनै पनि कामकुरा राम्ररी गर्न जान्ने वा योग्य रूपमा कार्य सम्पादित गर्ने, निपुण, प्रवीण, दक्ष। |
| 4445 | कुशल | वि. | ३. चलाख, चतुरो | |
| 4446 | कुशल | वि. | ना. ४. सन्चो, आराम। |
| 4447 | कुशल | वि. | ५. शुभ, मङ्गल, भलो। |
| 4448 | कुशलक्षेम | ना. | कुशल, सम्पन्न तथा स्वस्थ स्थिति; सन्चोसुबिस्ता। |
| 4449 | कुशलता | ना. | कुशल हुनुको भाव वा अवस्था। |
| 4450 | कुशाग्र | वि. | कुशको टुप्पोजस्तो तिखो; अति तीक्ष्ण; साह्रै चनाखो। |